Чаманӣ ки то қиёмати гул ӯ ба бори бодо

چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا

Санамӣ ки бар ҷамолаши ду ҷаҳони нисори бодо

صنمی که بر جمالش دو جهان نثار بادا

з бгоҳ мейри хубон ба шикор май хиромад

ز بگاه میر خوبان به شکار می‌خرامد

Ки ба тири ғамза ӯ дили мо шикори бодо

که به تیر غمزه او دل ما شکار بادا

Ба ду чашми ман зи чашмаш чаҳ паёмҳост ҳар дам

به دو چشم من ز چشمش چه پیام‌هاست هر دم

Ки ду чашм аз паёмаши хушу пурхумори бодо

که دو چشم از پیامش خوش و پرخمار بادا

Дар зоҳидии шикастам ба дуо намӯд нафрин

در زاهدی شکستم به دعا نمود نفرین

Ки бирав ки рӯзгорати ҳама бе қарори бодо

که برو که روزگارت همه بی‌قرار بادا

На қарор монаду неи дил ба дуоӣ ӯ зи ёрӣ

نه قرار ماند و نی دل به دعای او ز یاری

Ки ба хӯни мости ташна ки худоаши ёри бодо

که به خون ماست تشنه که خداش یار بادا

Тани мо ба моҳ монад ки зи ишқ май гудозад

تن ما به ماه ماند که ز عشق می‌گدازد

Дили мо чу чанги Зуҳра ки гусастаи тори бодо

دل ما چو چنگ زهره که گسسته تار بادا

Ба гудози моҳи мангар ба гусастагии Зуҳра

به گداز ماه منگر به گسستگی زهره

Ту ҳаловати ғамаши байн ки якаш ҳазор бодо

تو حلاوت غمش بین که یکش هزار بادا

Чаҳ арӯсӣаст дар ҷон ки ҷаҳони зи акси рӯйиш

چه عروسیست در جان که جهان ز عکس رویش

Чу ду дасти наварӯсонтар вапурнигор бодо

چو دو دست نوعروسان تر و پرنگار بادا

Ба изори ҷисми мангар ки бпўсду бирезад

به عذار جسم منگر که بپوسد و بریزد

Ба изори ҷони нигар ки хушу хуши изори бодо

به عذار جان نگر که خوش و خوش عذار بادا

Тани тираи ҳамчуи зоғӣу ҷаҳони тани зимистон

تن تیره همچو زاغی و جهان تن زمستان

Ки ба рағми ин ду нохуш абадан баҳори бодо

که به رغم این دو ناخوش ابدا بهار بادا

Ки қавоми ин ду нохуш ба чаҳор унсур омад

که قوام این دو ناخوش به چهار عنصر آمد

Ки қавоми бандагонат ба ҷузи ин чаҳор бодо

که قوام بندگانت به جز این چهار بادا