Ман покбози ишқами тухм ғараз накорам

من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم

Пушту паноҳи фақрами пушти тамаъи нхорм

پشت و پناه فقرم پشت طمع نخارم

Неи банд халқ бошам не аз касе тарошам

نی بند خلق باشم نی از کسی تراشم

Мурғ кушода поем барг қафас надорам

مرغ گشاده پایم برگ قفس ندارم

Ман абр об дорам чархи гҳрнсорм

من ابر آب دارم چرخ گهرنثارم

Бар ташнагони хокии оби ҳаёти боРом

بر تشنگان خاکی آب حیات بارم

Мӯсо бидид оташи он нур буд дилхуш

موسی بدید آتش آن نور بود دلخوش

Ман низ наварам эй ҷон гарчи зи даври ноРом

من نیز نورم ای جان گرچه ز دور نارم

Шохи дарахти гардони асли дарахти сокин

شاخ درخت گردان اصل درخت ساکن

Гарчи ки беқарорам дар рӯҳи барқарорам

گرچه که بی‌قرارم در روح برقرارم

Ман булъаҷаби ҷаҳонам дар мушти гули ниҳонам

من بوالعجب جهانم در مشت گل نهانم

Дар ҳар шабӣ чу рӯзам дар ҳар хазони баҳорам

در هر شبی چو روزم در هر خزان بهارم

Бо мурғи шаби шабами ман бо мурғи рӯзи рӯзам

با مرغ شب شبم من با مرغ روز روزم

Аммо чу бохуд оем зин ҳар ду барканорам

اما چو باخود آیم زین هر دو برکنارم

Он лаҳза бохуд оем каз маҳв бихўд оем

آن لحظه باخود آیم کز محو بیخود آیم

Шаш донги он гуҳам ки беруни зи панҷу чорам

شش دانگ آن گهم که بیرون ز پنج و چارم

Ҷони башар ба ноҳақи дъўиш ихтиёр аст

جان بشر به ناحق دعویش اختیار است

Беихтиёр гардад дар фари ихтиёрам

بی‌اختیار گردد در فر اختیارم

Он ақли пурҳунарро бодӣаст дар сар ӯ

آن عقل پرهنر را بادی است در سر او

Он бод ӯ намонад чун бодае дрорм

آن باد او نماند چون باده‌ای درآرم