Овозаи ҷамолат аз ҷон худ шунидем

آوازه جمالت از جان خود شنیدیم

Чун боду обу оташ дар ишқ ту давидем

چون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم

Андари ҷамоли Юсуфгар даст ҳо буриданд

اندر جمال یوسف گر دست‌ها بریدند

Дастӣ ба ҷони мо бар бингар чаҳ ҳо буридем

دستی به جان ما بر بنگر چه‌ها بریدیم

Риндону муфлисонро пайдост то чаҳ бошад

رندان و مفلسان را پیداست تا چه باشد

Ин далқи пораи пора дар пой ту кашидем

این دلق پاره پاره در پای تو کشیدیم

Дар ишқ ҷон сипорон монанди мо ҳазорон

در عشق جان سپاران مانند ما هزاران

Ҳастанд лек чун ту дар хоб ҳам надидем

هستند لیک چون تو در خواب هم ندیدیم

Монандаи сутурон дар оби вақт хӯрдан

ماننده ستوران در آب وقت خوردن

Чун акси хеши дидем аз хеш ме рамедем

چون عکس خویش دیدیم از خویش می رمیدیم