Ашками дуҳул шудаи сет аз ин ҷоми дам ба дам

اشکم دهل شده‌ست از این جام دم به دم

Май зани дуҳул ба шукр дило ламу ламу лам

می زن دهل به شکر دلا لم و لم و لم

Ҳин табли шукри зан ки метабл ёфтӣ

هین طبل شکر زن که می طبل یافتی

Гуҳи зер май зан эй дилу гуҳи Баму Баму Бам

گه زیر می زن ای دل و گه بم و بم و بم

Аз баҳри ман бихари деҳлӣ аз дҳлзнон

از بهر من بخر دهلی از دهلزنان

То бркнми зи боғи ҷаҳони шоху бехи ғам

تا برکنم ز باغ جهان شاخ و بیخ غم

Лашкар раседу ишқ сипаҳдор лашкараст

لشکر رسید و عشق سپهدار لشکرست

Саҳроу кӯҳ пар шуд аз табл ва аз илм

صحرا و کوه پر شد از طبل و از علم

Мо пари шудем то ба гулӯи соқӣ аз ситез

ما پر شدیم تا به گلو ساقی از ستیز

Май резади он шароб ба исрофи ҳамчу ӣам

می ریزد آن شراب به اسراف همچو یم

Доне ки баҳри мавҷ чаро мезанад ба ҷӯш

دانی که بحر موج چرا می زند به جوش

Аз ман шинав ки баҳрему баҳри андарам

از من شنو که بحریم و بحر اندرم

Танги омадаи сет ва май талабади мавзеи фарох

تنگ آمده‌ست و می طلبد موضع فراخ

Бар май ҷаҳд ба сӯии ҳавои оби лоҷарам

بر می جهد به سوی هوا آب لاجرم

Кони об аз осмони сафарӣ хуй бӯда сет

کان آب از آسمان سفری خوی بوده‌ست

Андари ҳавоу сайл ва киу ҷӯй эй санам

اندر هوا و سیل و که و جوی ای صنم

Оби ҳаёти мо кам аз он об баҳр нест

آب حیات ما کم از آن آب بحر نیست

Мо мавҷ мезанем з ҳастӣ сӯии адам

ما موج می زنیم ز هستی سوی عدم

Не дар ҷаҳони хок қарораст рӯҳ ро

نی در جهان خاک قرار است روح را

Не дар ҳавои гунбади ин чархи хам ба хам

نی در هوای گنبد این چرخ خم به خم

Зон боғи кӯи шкФт ҳамон ҷост майли ҷон

زان باغ کو شکفت همان جاست میل جان

Яъне канори сунъи шаҳаншоҳи муҳташам

یعنی کنار صنع شهنشاه محتشم

Бас бас макун ҳануз туро бода хӯрданӣ аст

بس بس مکن هنوز تو را باده خوردنی است

Мо розӣем хоҷаи бад-ӣни зулм ва ин ситам

ما راضییم خواجه بدین ظلم و این ستم

Хомӯш бош фитнаи дроФкндаҳ эй ба шаҳр

خاموش باش فتنه درافکنده‌ای به شهر

Хомӯшяши мҷўӣ ки дарёст ҷон ъам

خاموشیش مجوی که دریاست جان عم

Хониш
ғзл шморҳ 1704 — ъндлӣб