Аз яке оташ баровардам ту ро

از یکی آتش برآوردم تو را

Дар дигар оташи бгстрдми ту ро

در دگر آتش بگستردم تو را

Аз дили ман зодае ҳамчун сухан

از دل من زاده‌ای همچون سخن

Чун сухани охири Фрўхўрдми ту ро

چون سخن آخر فروخوردم تو را

Бо манӣ вази ман наме дории хабар

با منی وز من نمی‌داری خبر

Ҷодӯам ман ҷодуӣ кардам ту ро

جادو ام من جادویی کردم تو را

То науфтад бар ҷамолати чашми бад

تا نیفتد بر جمالت چشم بد

Гӯш молидаам бёзрдми ту ро

گوش مالیدم بیازردم تو را

Доими иқболат ҷавон шуд з онч дод

دائم اقبالت جوان شد ز آنچ داد

Ин кафи дасти ҷавонмардами ту ро

این کف دست جوانمردم تو را

Хониш
ғзл шморҳ 173 — ъндлӣб