Ташна хеш кун мадаи обам

تشنهٔ خویش کن مده آبم

Ошиқ хеш кун бабри хобам

عاشق خویش کن ببر خوابم

То шабу рӯз дар намоз оем

تا شب و روز در نماز آیم

эй хаёли хуши ту миҳробам

ای خیال خوش تو محرابم

Гар хаёли ту дар фано ёбам

گر خیال تو در فنا یابم

Дар замони сӯй марг башитобам

در زمان سوی مرگ بشتابم

Бар умеди хаёли гавҳари ту

بر امید خیال گوهر تو

Ҷозиб ҳар мисӣ чу қуллобам

جاذب هر مسی چو قلابم

Бар умеди мусаббиби алосбоб

بر امید مسبب‌الاسباب

Раҳзани корвони асбобам

رهزن کاروان اسبابم

Раҳматии ор ва подшоҳӣ кун

رحمتی آر و پادشاهی کن

Кин фироқи ту бар наме тобам

کاین فراق تو بر نمی‌تابم

Зон ҳамеи гирдаму ҳамеи нолам

زان همی‌گردم و همی‌نالم

Ки бар оби ҳаёти дулобам

که بر آب حیات دولابم

Зон чу равзан кушодаам дилу чашм

زان چو روزن گشاده‌ام دل و چشم

Ки тӯии офтобу маҳтобам

که توی آفتاب و مهتابم

Он замонӣ ки номи ту шинавам

آن زمانی که نام تو شنوم

Маст гирданд ному алқобам

مست گردند نام و القابم

Он замонӣ ки оташ ту расад

آن زمانی که آتش تو رسد

Биҷаҳад ин дил чу симобам

بجهد این دل چو سیمابم

Бас кун аз гуфт каз ғубори сухан

بس کن از گفت کز غبار سخن

Худ сухани бахшро наме ёбам

خود سخن‌بخش را نمی‌یابم