Талхӣ накунад ширини зқнм

تلخی نکند شیرین‌ذقنم

Холӣ накунад аз май даҳанам

خالی نکند از می دهنم

Урён кунадам ҳар субҳдамӣ

عریان کندم هر صبحدمی

Гуяд ки биёи ман ҷома кунам

گوید که بیا من جامه کنم

Дар хонаи ҷаҳди муҳлати надиҳад

در خانه جهد مهلت ندهد

ӯ бас накунад пас ман чаҳ кунам

او بس نکند پس من چه کنم

Аз соғар ӯ гӣҷаст серум

از ساغر او گیج است سرم

Аз дидан ӯ ҷонаст танам

از دیدن او جان است تنم

Тангаст бар ӯ ҳар ҳафт фалак

تنگ است بر او هر هفت فلک

Чун меравад ӯ дар перҳанам

چون می‌رود او در پیرهنم

Аз шира ӯ ман ширдилам

از شیره او من شیردلم

Дар арбадааш ширини суханам

در عربده‌اش شیرین سخنم

намегуфт ки ту дар чанги манӣ

می‌گفت که تو در چنگ منی

Ман сохтмт чунат назанам

من ساختمت چونت نزنم

Ман чанги туам бар ҳар раги ман

من چنگ توام بر هر رگ من

Ту захмаи зании ман тани тннм

تو زخمه زنی من تن تننم

Ҳосили ту зи ман дили брнкнӣ

حاصل تو ز من دل برنکنی

Дил нест марои ман худ чаҳ кунам

دل نیست مرا من خود چه کنم