Омадами боз то чунон гирдам

آمدم باز تا چنان گردم

Ки чу хуршеди ҷумлаи ҷони гирдам

که چو خورشید جمله جان گردم

Сари хам рҳиқ бигушоем

سر خُم رَحیق بگشایم

Сардаи базми сархушони гирдам

سردهٔ بزم سرخوشان گردم

Ъушрат акнӯн илм ба саҳро зад

عشرت اکنون عَلَم به صحرا زد

Ман чу фикрат чаро ниҳони гирдам

من چو فکرت چرا نهان گردم

Боғ хулдаст ҷони ман то ман

باغ خلدست جان من تا من

Қрҳолъини боғбони гирдам

قرةالعین باغبان گردم

Барнагардам ба гирди худ чун қутб

برنگردم به گرد خود چون قطب

Гирди қутбон чу осмони гирдам

گرد قطبان چو آسمان گردم

Чун шабами рӯзи гашт эй султон

چون شبم روز گشت ای سلطان

Фориғ аз бому посбони гирдам

فارغ از بام و پاسبان گردم

Кони зарами ним зари маҳдӯд

کان زرم نیم زر محدود

Ки паии санги имтиҳони гирдам

که پی سنگ امتحان گردم

Тани зан аз ҳаии ҳаии шубонона

تن زن از هی‌هی شبانانه

Подшоҳам чаро шубони гирдам

پادشاهم چرا شبان گردم

Хониш
ғзл шморҳ 1753 — ъндлӣб