Оташӣ аз ту дар даҳон дорам

آتشی از تو در دهان دارم

Лек сад меҳр бар забон дорам

لیک صد مُهر بر زبان دارم

Ду ҷаҳонро кунад яке луқма

دو جهان را کند یکی لقمه

Шуълаҳоӣ ки дар ниҳон дорам

شعله‌هایی که در نهان دارم

Гар ҷаҳони ҷумлагӣ фано гардад

گر جهان جملگی فنا گردد

Бе ҷаҳони малики сад ҷаҳон дорам

بی‌جهان مُلک صد جهان دارم

Корвонҳо ки бор он шукраст

کاروان‌ها که بار آن شِکرست

Ман зи Мисри адам равон дорам

من ز مصر عدم روان دارم

Ман зи мастии ишқ бе хабарам

من ز مستی عشق بی‌خبرم

Ки аз он суд ё зиён дорам

که از آن سود یا زیان دارم

Чашми тан буд дирафшон аз ишқ

چشم تن بود درفِشان از عشق

То кунун ҷон дирафшон дорам

تا کنون جان درفشان دارم

Банди хонаи ним ки чун исо

بند خانه نیم که چون عیسی

Хона бар чорам осмон дорам

خانه بر چارُم‌آسمان دارم

Шукри онро ки ҷон диҳад тан ро

شکر آن را که جان دهد تن را

Гар бишуд ҷон , ҷон ҷон дорам

گر بشد جان، جانِ جان دارم

Онч дода сети шамси табризӣ

آنچ داده‌ست شمس تبریزی

зи ман он ҷӯ ки ман ҳамон дорам

ز من آن جو که من همان دارم

Хониш
ғзл шморҳ 1754 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 1754 — ъндлӣб