Дилдори ман дар боғи дай май гашт ва мегуфт эй чаман

دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن

Сад ҳури каши дорӣ вале бингар яке дорӣ чу ман

صد حور کش داری ولی بنگر یکی داری چو من

Қадар лабам нашинохтӣ бо ман дағоҳо бохтӣ

قدر لبم نشناختی با من دغاها باختی

Инак чунин бгдохтии ҳайрони фии ҳозои алзмн

اینک چنین بگداختی حیران فی هذا الزمن

эй фитна ҳо ангехта бар халқи оташи рехта

ای فتنه‌ها انگیخته بر خلق آتش ریخته

Вази осмони овехта бар ҳар дилии пинҳони расан

وز آسمان آویخته بر هر دلی پنهان رسن

Дар баҳри софи поки ту ҷумлаи ҷаҳони хошоки ту

در بحر صاف پاک تو جمله جهان خاشاک تو

Дар баҳри ту рақсон шудаи хошоки нақши марду зан

در بحر تو رقصان شده خاشاک نقش مرد و زن

Хошок агар гардон буд аз мавҷи ҷон аз ҷои Марв

خاشاک اگر گردان بود از موج جان از جا مرو

Срнои худро гуфта ту ман дами занами ту дам мазан

سرنای خود را گفته تو من دم زنم تو دم مزن

Баси шамъ ҳо афрӯхтӣ беруни зи сақфи осмон

بس شمع‌ها افروختی بیرون ز سقف آسمان

Баси нақшҳо бнгоштии беруни зи шаҳри ҷону тан

بس نقش‌ها بنگاشتی بیرون ز شهر جان و تن

эй бехаёл рӯй ту ҷумлаи ҳақиқатҳо хаёл

ای بی‌خیال روی تو جمله حقیقت‌ها خیال

эй бе ту ҷони андари танам чун мурдае андари кафан

ای بی‌تو جان اندر تنم چون مرده‌ای اندر کفن

Бе нури нўроФрўз ӯ эй чашми ман чизеи мубин

بی‌نور نورافروز او ای چشم من چیزی مبین

Бе ҷони ҷони ангез ӯ эй ҷони ман рӯ ҷон макун

بی‌جان جان انگیز او ای جان من رو جان مکن

Гуфтам салои моҷарои моро наме пурсӣ чаро

گفتم صلای ماجرا ما را نمی‌پرسی چرا

Гуфто ки пурсишҳои мо беруни з гӯшасту даҳан

گفتا که پرسش‌های ما بیرون ز گوش است و دهن

эй сояи маъшӯқро маъшӯқи худ пиндошта

ای سایه معشوق را معشوق خود پنداشته

эй солҳо нашинохтаи ту хешро аз перҳан

ای سال‌ها نشناخته تو خویش را از پیرهن

То ҷони боандозаи ?ут бар ҷон беандоза зад

تا جان بااندازه‌ات بر جان بی‌اندازه زد

Ҷонат нагунҷад дар бадан шамъат нагунҷад дар лаган

جانت نگنجد در بدن شمعت نگنجد در لگن