эй дили шикоят ҳо макун то нашунӯд дилдори ман

ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من

эй дил наме тарсии магар аз ёр бе зинҳори ман

ای دل نمی‌ترسی مگر از یار بی‌زنهار من

эй дили Марв дар хӯни ман дар ашк чун Ҷайҳуни ман

ای دل مرو در خون من، در اشک چون جیحون من

Нашунидае шаб то саҳари он нолаҳои зори ман

نشنیده‌ای شب تا سحر، آن ناله‌های زار من

Ёдат намеояд ки ӯ мекард рӯзӣ гуфт гӯ

یادت نمی‌آید که او می‌کرد روزی گفت و گو

намегуфт бас дигар макун андешаи гулзори ман

می‌گفت بس دیگر مکن اندیشه گلزار من

Андозаи худро бидон номӣ мабар зини гулистон

اندازه خود را بدان نامی مبر زین گلستان

Ин бас набошад худ туро когаҳи шӯй аз хори ман

این بس نباشد خود تو را کآگه شوی از خار من

Гуфтам амонами даҳ ба ҷон хоҳам ки бошӣ ин замон

گفتم امانم ده به جان خواهم که باشی این زمان

Ту сарда ва ман саргарон эй соқии хумори ман

تو سرده و من سرگران، ای ساقی خمار من

Хандид ва мегуфт эй писари оре валек аз ҳад мабар

خندید و می‌گفت ای پسر آری ولیک از حد مبر

Вонгаҳ чунин мекард сари к-эии маст вае ҳушёри ман

وانگه چنین می‌کرد سر، کای مست و ای هشیار من

Чун лутф дидам рой ӯ афтодами андари пой ӯ

چون لطف دیدم رای او افتادم اندر پای او

Гуфтам набошам дар ҷаҳонгар ту набошӣ ёри ман

گفتم نباشم در جهان گر تو نباشی یار من

Гуфто мабош андари ҷаҳон то рӯй ман бинии аён

گفتا مباش اندر جهان تا روی من بینی عیان

Хоҳии чунин гуми шӯи чунон дар нафии худ дони кори ман

خواهی چنین گم شو چنان در نفی خود دان کار من

Гуфтам манам дар доми ту чун гум шавам бе ҷоми ту

گفتم منم در دام تو چون گم شوم بی‌جام تو

Бифурӯш як ҷомам ба ҷон вонгаҳ бибин бозори ман

بفروش یک جامم به جان، وانگه ببین بازار من