эй Юсуфи хуши номи мо хуш май рӯй бар боми мо
ای یوسف خوش نام ما خوش میروی بر بام ما
Анои Фтҳнои алслои бозои зи бом аз дар дро
انا فتحنا الصلا بازآ ز بام از در درآ
эй баҳри пурмарҷони ман валлоҳ сабк шуд ҷони ман
ای بحر پرمرجان من والله سبک شد جان من
Ин ҷони саргардони ман аз гардиши ин Асия
این جان سرگردان من از گردش این آسیا
эй сорибон бо қофила магзар Марви зини марҳала
ای ساربان با قافله مگذر مرو زین مرحله
Уштур бихобон ҳин ҳилла на аз баҳри ман баҳри худо
اشتر بخوابان هین هله نه از بهر من بهر خدا
Не не бирав маҷнӯн бирав хуш дар миён хӯн бирав
نی نی برو مجنون برو خوش در میان خون برو
Аз чун магӯ бе чун бирав зеро ки ҷонро нест ҷо
از چون مگو بیچون برو زیرا که جان را نیست جا
Гар қолабат дар хок шуд ҷони ту бар афлок шуд
گر قالبت در خاک شد جان تو بر افلاک شد
Гар хирқаи ту чок шуд ҷони туро набӯд фано
گر خرقه تو چاک شد جان تو را نبود فنا
Аз сари дили берун на Эй бинмоӣ рӯи коиинаҳ Эй
از سر دل بیرون نهای بنمای رو کایینهای
Чун ишқро срФтнаҳ эй пеш ту ояд фитна ҳо
چون عشق را سرفتنهای پیش تو آید فتنهها
Гӯйии маро чун май рӯй густоху афзӯн май рӯй
گویی مرا چون میروی گستاخ و افزون میروی
Бингар ки дар хӯн май рӯй охир нагӯйӣ то куҷо
بنگر که در خون میروی آخر نگویی تا کجا
Гуфтам каз оташҳои дил бар рӯй мФршҳои дил
گفتم کز آتشهای دل بر روی مفرشهای دل
Май ғалат дар савдои дил то баҳри иФъли мо ишо
می غلت در سودای دل تا بحر «یفعل ما یشا»
Ҳар дам расӯлӣ мерасад ҷонро гиребон ме кашад
هر دم رسولی میرسد جان را گریبان میکشد
Бар дили хаёлӣ май дӯд яъне ба асли худ биё
بر دل خیالی میدود یعنی به اصل خود بیا
Дил аз ҷаҳони ранг ва бӯ гашта гурезони сӯ ба сӯ
دل از جهان رنگ و بو گشته گریزان سو به سو
Наъраи занони кони асли кӯи ҷома дарон андари вафо
نعره زنان کان اصل کو جامه دران اندر وفا