Бо он сабки рӯҳии гул ваон лутфи шаҳи барги саман

با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن

Чун ӯ бибинад рӯй ту ҳар барг ӯ гардад се ман

چون او ببیند روی تو هر برگ او گردد سه من

эй гулшани ту зиндагии ваии захми ту фархундагӣ

ای گلشن تو زندگی وی زخم تو فرخندگی

Ваии бандаи ?утро бандагии беҳтари зи малики анҷуман

وی بنده‌ات را بندگی بهتر ز ملک انجمن

Гуфтӣ ки ҷони бахшами туро не не бигӯ бикашам ту ро

گفتی که جان بخشم تو را نی نی بگو بکشم تو را

То зинда Эй бошам туро чун шамъ дар гардан задан

تا زنده‌ای باشم تو را چون شمع در گردن زدن

Зоҳид чаҳ ҷӯяд раҳми ту ошиқ чаҳ ҷӯяд захми ту

زاهد چه جوید رحم تو عاشق چه جوید زخم تو

Он мурдае андари қабои венаи зиндае андари кафан

آن مرده‌ای اندر قبا وین زنده‌ای اندر کفن

Он дар халоси ҷони дӯди венаи ишқро қурбон шавад

آن در خلاص جان دود وین عشق را قربان شود

Он сар наад то ҷони баради венаи хасми ҷони хештан

آن سر نهد تا جان برد وین خصم جان خویشتن

эй тофта дар ҷони ман чун офтоби андари ҳамл

ای تافته در جان من چون آفتاب اندر حمل

Ваии ман зи тоб рӯй ту ҳамчун ақиқи андари Яман

وی من ز تاب روی تو همچون عقیق اندر یمن

Хониш
ғзл шморҳ 1804 — ъндлӣб