Ман расидам ба лаби ҷӯии вафо

من رسیدم به لب جوی وفا

Дидам он ҷои санамии рӯҳи Фзо

دیدم آن جا صنمی روح فزا

Сипаҳ ӯ ҳамаи хуршеди параст

سپه او همه خورشید‌پرست

Ҳамчуи хуршеди ҳама бесару по

همچو خورشید همه بی‌سر و پا

Бишинав аз ояти қуръони Маҷид

بشنو از آیت قرآن مجید

Гар ту бовар накунӣ қавли маро

گر تو باور نکنی قول مرا

Қади ваҷдати умароаи тмлкҳм

قد  وَجَدتُّ ٱمْرَأَةً تَمْلِکُهُمْ

Аўтити ман кули шийъу лҳо

أُوتِيَتْ مِن کُلِّ شَىْءٍۢ وَلَهَا

Чунк хуршед намӯдӣ рухи худ

چونک خورشید نمودی رخ خود

Саҷда додяш чу сояи ҳама ро

سجده دادیش چو سایه همه را

Ман чу ҳудҳуди бпридм ба ҳаво

من چو هدهد بپریدم به هوا

То расидам ба дар шаҳри сабо

تا رسیدم به در شهر سبا

Хониш
ғзл шморҳ 184 — ъндлӣб