Чу омад рӯй ма рӯем кӣ бошам ман ки бошам ман

چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم من

Чу зояд офтоби ҷон куҷо монад шаби обистан

چو زاید آفتاب جان کجا ماند شب آبستن

Чаҳ бошад хори гирёни рӯ ки чун сур баҳор ояд

چه باشد خار گریان رو که چون سور بهار آید

Нагирад рангу буи хуш нагирад хуй хандидан

نگیرد رنگ و بوی خوش نگیرد خوی خندیدن

Чаҳ бошад санг беқимат чу хуршеди андар ӯ тобад

چه باشد سنگ بی‌قیمت چو خورشید اندر او تابد

Ки аз сангӣ бурун ноед нагардад гавҳари равшан

که از سنگی برون ناید نگردد گوهر روشن

Чаҳ бошад шери навзодаи зи як гурба забун бошад

چه باشد شیر نوزاده ز یک گربه زبون باشد

Чу шери шер ошомад шавад ӯ шери широФкн

چو شیر شیر آشامد شود او شیر شیرافکن

Яке қатраи манӣ будӣ манӣ андоз кардат ҳақ

یکی قطره منی بودی منی انداز کردت حق

Чу симобии бадии вази ҳақи шдстии шоҳи симини тан

چو سیمابی بدی وز حق شدستی شاه سیمین تن

Манӣ дайгарии дорӣ ки он баҳраст ва ин қатра

منی دیگری داری که آن بحر است و این قطره

Қурозааст ин манӣ ту ва он ман ҳаст чун маъдан

قراضه است این منی تو و آن من هست چون معدن

Манӣ ҳақ шавад пайдои манӣ мо фано гардад

منی حق شود پیدا منی ما فنا گردد

Бисӯзад хирман ҳастӣ чу моҳ ҳақ кунад хирман

بسوزد خرمن هستی چو ماه حق کند خرمن

Гирифтам домани ҷонро ки пӯшидаи сети ташрифӣ

گرفتم دامن جان را که پوشیده‌ست تشریفی

Ки онро не гиребонасту неи тиризу неи доман

که آن را نی گریبان است و نی تیریز و نی دامن

Қабои атласи маънӣ ки барқаш кФрсўз омад

قبای اطلس معنی که برقش کفرسوز آمد

Гар ин атласи ҳамеи хоҳии пилос ҳирсро бркн

گر این اطلس همی‌خواهی پلاس حرص را برکن

Агар пӯшедами ин атласи сухан пӯшида гӯям бас

اگر پوشیدم این اطلس سخن پوشیده گویم بس

Агар худ сад забон дорам нагӯям ҳарф чун сӯсан

اگر خود صد زبان دارم نگویم حرف چون سوسن

Чунин халъати бадаш дар сар ки номаш кард мдср

چنین خلعت بدش در سر که نامش کرد مدثر

Шиораши сӯрати нири дсорши сирати аҳсан

شعارش صورت نیر دثارش سیرت احسن