эй кори ман аз ту зар эй симбри мисатон

ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان

Ҳам сим ба ёдами даҳ ҳам симу зарами бустон

هم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستان

Дар айни зимистонӣ чун гарм кунӣ мураккаб

در عین زمستانی چون گرم کنی مرکب

Аз гармии майдонати брсўзди тобистон

از گرمی میدانت برسوزد تابستان

Гар тифлаки як рӯзаи шабҳои туро бинад

گر طفلک یک روزه شب‌های تو را بیند

Аз шер барӣ гардад вази модари вази пистон

از شیر بری گردد وز مادر وز پستان

эй вой аз он соъат кин хотир чун пелам

ای وای از آن ساعت کاین خاطر چون پیلم

Сармаст шумо гардад ёди оради ҳндстон

سرمست شما گردد یاد آرد هندستان

Рӯзӣ ки таби маргами як бораи Фрўгирд

روزی که تب مرگم یک باره فروگیرد

Ҳар пораи з ман гардад аз оташи таби сусатон

هر پاره ز من گردد از آتش تب سستان

Ту аз пас пардаи дил ногоҳ сиррии дркн

تو از پس پرده دل ناگاه سری درکن

То ҳар сари мӯӣ ман гирданд чу сармастон

تا هر سر موی من گردند چو سرمستان

Ҳар хотири ман бикрӣ бар бом ва дар аз ишқат

هر خاطر من بکری بر بام و در از عشقت

Чандон бикунади шеваи чандон бикунади дастон

چندان بکند شیوه چندان بکند دستان

То тобиш рӯй ту дрпичд дар ҳар як

تا تابش روی تو درپیچد در هر یک

Ваз чун ту шаҳӣ гардад ҳар хотирами обстон

وز چون تو شهی گردد هر خاطرم آبستان

Шамс алҳақ табризӣ ҳар кас ки зи ту пурсад

شمس الحق تبریزی هر کس که ز تو پرسد

Май байнам ва мегӯям аз рашк кадомаст он

می بینم و می گویم از رشک کدام است آن

Хониш
ғзл шморҳ 1866 — ъндлӣб