Бо он ки май расонӣ , он бодаи бақо ро

با آن که می‌رسانی، آن بادهٔ بقا را

Бе ту наме гўорд , ин ҷоми бодаи мо ро

بی‌تو نمی‌گوارد، این جام باده ما را

Мутриби қадаҳ раҳо кун , зини гӯнаи нола ҳо кун

مطرب! قدح رها کن، زین گونه ناله‌ها کن

Ҷонои яке баҳо кун , он ҷинс бебаҳо ро

جانا! یکی بها کن، آن جنس بی‌بها را

Он ишқи слслтро , ваон офати дилат ро

آن عشق سلسلت را، وان آفت دلت را

Он чоҳи Бобулатро , ваон кони саҳарҳо ро

آن چاه بابلت را، وان کان سحرها را

Бозори бори дигар , то кор мо шавад зар

باز آر بار دیگر، تا کار ما شود زر

Аз сар бигир аз сар , он одати вафо ро

از سر بگیر از سر، آن عادت وفا را

Дев шқо сиришта , аз лутфи ту фиришта

دیو شقا سرشته، از لطف تو فرشته

Тғрои ту набишта , мари маликати сафо ро

طغرای تو نبشته، مر مُلکَتِ صفا را

Дар нурат эй гузида , эй бар фалаки расида

در نورت ای گزیده! ای بر فلک رسیده!

Ман дам ба дам бидида , анвори мстФо ро

من دم به دم بدیده، انوار مصطفا را

Чун бастаи гашти роҳӣ , шуд ҳосили ман оҳӣ

چون بسته گشت راهی، شد حاصلِ من آهی

Шуд кӯҳи ҳамчуи коҳӣ , аз ишқи каҳрабо ро

شد کوه همچو کاهی، از عشق، کهربا را

Аз шамси дайн чун ма , табриз ҳаст огаҳ

از شمس‌دینِ چون مه، تبریز هست آگه

Бишинав дуоу гуҳи гуҳ , омин кун ин дуо ро

بشنو دعا و گه‌گه، آمین کن این دعا را

Хониш
ғзл шморҳ 190 — сӣдмстфӣ шҷоъӣ
ғзл шморҳ 190 — прӣ соткнӣ ъндлӣб