Бозомад остин фишонон

بازآمد آستین فشانان

Он душмани ҷону ақлу имон

آن دشمن جان و عقل و ایمان

Ғоратгари сад ҳазор хона

غارتگر صد هزار خانه

Вайрон кун сад ҳазор дукон

ویران کن صد هزار دکان

Шўрндаҳи сад ҳазор фитна

شورنده صد هزار فتنه

Ҳиртгаҳи сад ҳазор ҳайрон

حیرتگه صد هزار حیران

Он дояи ақлу офати ақл

آن دایه عقل و آفت عقل

Он мӯниси ҷону душмани ҷон

آن مونس جان و دشمن جان

ӯ ақли сабк куҷо рибоед

او عقل سبک کجا رباید

Ақлӣ хоҳад чу ақли луқмон

عقلی خواهد چو عقل لقمان

ӯ ҷони хасис кӣ пазирад

او جان خسیس کی پذیرد

Ҷонӣ хоҳад чу баҳри Аммон

جانی خواهد چو بحر عمان

Омад ки хароҷ даҳ биовар

آمد که خراج ده بیاور

Гуфтам ки чаҳ даҳ диҳӣаст вайрон

گفتم که چه ده دهی است ویران

Тӯфони ту шаҳрҳо шикаст аст

طوفان تو شهرها شکست است

Як даҳ чаҳ занад миёни тӯфон

یک ده چه زند میان طوفان

Гуфтои вайрони мақом ганҷ аст

گفتا ویران مقام گنج است

Вайронаи мост эй мусулмон

ویرانه ماست ای مسلمان

Вайрона ба мо даҳу буруни рӯ

ویرانه به ما ده و برون رو

Тшниъ мазан магӯ парешон

تشنیع مزن مگو پریشان

Вайрона з туаст чун ту рафтӣ

ویرانه ز توست چون تو رفتی

Маъмур шавад ба адли султон

معمور شود به عدل سلطان

Ҳиялат макун ва магӯ ки рафтам

حیلت مکن و مگو که رفتم

Андари пас дар мабош пинҳон

اندر پس در مباش پنهان

Чун мурда бисоз хештан ро

چون مرده بساز خویشتن را

То зиндаи шӯй ба рӯҳи инсон

تا زنده شوی به روح انسان

Гуфтӣ ки ту дар миён набошӣ

گفتی که تو در میان نباشی

Он гуфт ту ҳаст айни қуръон

آن گفت تو هست عین قرآن

Корӣ ки кунӣ ту дар миёни не

کاری که کنی تو در میان نی

Он карда ҳақ буд яқини дон

آن کرده حق بود یقین دان

Боқии ғазал ба сари бигӯем

باقی غزل به سر بگوییم

Натавон гуфтан ба пеши хомон

نتوان گفتن به پیش خامان

Хомӯш ки сад ҳазор фарқ аст

خاموش که صد هزار فرق است

Аз гуфт забону нури фарқон

از گفت زبان و نور فرقان