Хоҳам гирифтан акнӯн он мояи сувар ро

خواهم گرفتن اکنون آن مایه صور را

Домӣ ниҳодаам хуши он қиблаи назар ро

دامی نهاده‌ام خوش آن قبله نظر را

Девор гӯш дорад оҳистатар сухани гӯ

دیوار گوش دارد آهسته‌تر سخن گو

эй ақли бом бар рӯ эй дил бигир дар ро

ای عقل بام بر رو ای دل بگیر در را

Аъдо ки дар камӣнанд дар ғусса ҳаминанд

اعدا که در کمینند در غصه همینند

Чун бишинаванд чизе гӯйанд ҳамдигар ро

چون بشنوند چیزی گویند همدگر را

Гар зарра ҳо ниҳонанд хасмону дшмноннд

گر ذره‌ها نهانند خصمان و دشمنانند

Дар қаър чаҳ сухани гӯ хилват гузин саҳар ро

در قعر چَهْ سخن گو خلوت گزین سحر را

эй ҷон чаҳ ҷои душмани рӯзии хаёли душман

ای جان چه جای دشمن روزی خیال دشمن

Дар хона дилам шуд аз баҳри раҳгузар ро

در خانه دلم شد از بهر رهگذر را

Рамзӣ шунид зини сар зу пеш душманон шуд

رمزی شنید زین سر زو پیش دشمنان شد

намехонд як ба якро мегуфт хушк ватар ро

می‌خواند یک به یک را می‌گفت خشک و تر را

Зон рӯзи моу ёрон дар роҳ аҳд кардем

زان روز ما و یاران در راه عهد کردیم

Пинҳон кунем сарро пеш афканем сар ро

پنهان کنیم سِر را پیش افکنیم سَر را

Мо низ мардумонем не кам зи санги конии м

ما نیز مردمانیم نی کم ز سنگ کانیم

Безахмҳои митин пайдо накард зар ро

بی زخم‌های میتین پیدا نکرد زر را

Дарёии кӣсаи бастаи талх ва турш нишаста

دریای کیسه بسته تلخ و ترش نشسته

Яъне хабар надорам кӣ дидаам гуҳар ро

یعنی خبر ندارم کی دیده‌ام گهر را