Ба худо майл надорам на ба чарб ва на ба ширин

به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین

На бидон кӣсаи пурзар на бад-ӣни косаи заррин

نه بدان کیسه پرزر نه بدین کاسه زرین

Бикашӣ аҳли заминро ба фалак бонг занад ма

بکشی اهل زمین را به فلک بانگ زند مه

Ки зиҳии ҷӯаду самоҳат аҷабо қудрату тамкин

که زهی جود و سماحت عجبا قدرت و تمکین

Чу хаёл ту битобад чу маи чордаҳ бар ман

چو خیال تو بتابد چو مه چارده بر من

Багазад соиду асбъи зи ҳасади Зуҳрау парвин

بگزد ساعد و اصبع ز حسد زهره و پروین

Ҳиллаи алмнаҳи ллаҳ ки бад-ӣни малики расидам

هله المنه لله که بدین ملک رسیدم

Ҳамаи ҳақ буд ки мегуфт марои ишқи ту пешин

همه حق بود که می گفت مرا عشق تو پیشین

Чу маро бар сар по дид ба сар кард ишорат

چو مرا بر سر پا دید به سر کرد اشارت

Ки расед ончи ту хоҳии ҳиллаи эмини шӯ ва биншин

که رسید آنچ تو خواهی هله ایمن شو و بنشین

Ҳамаи халқ аз сари мастии зи тараб саҷда кунонаш

همه خلق از سر مستی ز طرب سجده کنانش

Баррау гург ба ҳам хуш на ҳасад дар дилу неи кин

بره و گرگ به هم خوش نه حسد در دل و نی کین

Нашносанд зи мастии раҳи даҳ аз раҳи хона

نشناسند ز مستی ره ده از ره خانه

Нашносанд ки мардем аҷаб ё гули рангин

نشناسند که مردیم عجب یا گل رنگین

Қадаҳи андари кафу хира чаҳ кунам ман аҷаби ин ро

قدح اندر کف و خیره چه کنم من عجب این را

Бихӯрам ё ки бубахшам ту бигӯ эй шаҳи ширин

بخورم یا که ببخشم تو بگو ای شه شیرین

Ту бихӯр чаҳ буд бахшиши ҳилла ки давр ту омад

تو بخور چه بود بخشش هله که دور تو آمد

Ҳилла хӯрдам ҳилла хӯрдам чу манам пеши ту таъйин

هله خوردم هله خوردم چو منم پیش تو تعیین

Ту хури ин бодаи аршӣ ки агар як қадаҳ аз вай

تو خور این باده عرشی که اگر یک قدح از وی

Бунаӣ бар каф мурда бидиҳад посухи талқин

بنهی بر کف مرده بدهد پاسخ تلقین