Чндонки хоҳӣ ҷанг кун ё гарм кун таҳдид ро

چندانکه خواهی جنگ کن یا گرم کن تهدید را

Май дон ки дӯди гўлхн ҳаргиз наёяд бар само

می‌دان که دود گولخن هرگز نیاید بر سما

Вар худ барояд бар само кӣ тира гардад осмон

ور خود برآید بر سما کی تیره گردد آسمان

Каз дӯд оварад осмони чандон латифӣу зё

کز دود آورد آسمان چندان لطیفی و ضیا

Худро маранҷон эй падари сарро мкўби андари ҳаҷар

خود را مرنجان ای پدر سر را مکوب اندر حجر

Бо нақш гармоба макун ин ҷумлаи чоляшу ғзо

با نقش گرمابه مکن این جمله چالیش و غزا

Гар ту кунӣ бар маи тФў бар рӯй ту бозояд он

گر تو کنی بر مه تفو بر روی تو بازآید آن

Вари доман ӯро кашии ҳам бар ту танг ояд қабо

ور دامن او را کشی هم بر تو تنگ آید قبا

Пеш аз ту хомон дигар дар ҷӯши ин деги ҷаҳон

پیش از تو خامان دگر در جوش این دیگ جهان

Баси бртпиднд ва нашуд дармон набӯд алои ризо

بس برتپیدند و نشد درمان نبود الا رضا

Бигирифт дами морро як хорпушти андари даҳан

بگرفت دم مار را یک خارپشت اندر دهن

Сари дркшид ва гирд шуд монанди гӯйии он дағо

سر درکشید و گرد شد مانند گویی آن دغا

Он мори аблаҳи хешро бар хор мезад дам ба дам

آن مار ابله خویش را بر خار می‌زد دم به دم

Сӯрох сӯрох омад ӯ аз худ задан бар хорҳо

سوراخ سوراخ آمد او از خود زدن بر خارها

Бесабр буд ва бе ҳияли худро бикушт ӯ аз аҷҷал

بی صبر بود و بی‌حیل خود را بکشت او از عجل

Гар сабр кардӣ як замони рстӣ аз ӯ он бдлқо

گر صبر کردی یک زمان رستی از او آن بدلقا

Бар хорпушт ҳар балои худро мазан ту ҳам ?ҳулло

بر خارپشت هر بلا خود را مزن تو هم هلا

Сокин нишин вена вирд хон ҷоءи алқзои зоқи алФзо

ساکن نشین وین ورد خوان «جاء القضا ضاق الفضا»

Фармуд раби Алъоламин бо собронм ҳамнишин

فرمود رب العالمین با صابرانم همنشین

эй ҳамнишин собирони аФрғи ълинои сбрно

ای همنشین صابران «افرغ علینا صبرنا»

Рафтам ба водӣ дигар боқӣ ту фармо эй падар

رفتم به وادی دگر باقی تو فرما ای پدر

Мари собиронро май расон ҳар дами саломии нави зи мо

مر صابران را می‌رسان هر دم سلامی نو ز ما