Ҳама хӯрданд ва бихуфтанду тиҳии гашти ватан

همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

Вақт он шуд ки даройем хиромон ба чаман

وقت آن شد که درآییم خرامان به چمن

Домани себи кшоними сӯии шафтолу

دامن سیب کشانیم سوی شفتالو

Бабрем аз гултар чанд сухани сӯии саман

ببریم از گل تر چند سخن سوی سمن

Навбаҳорон чун масӣҳӣаст фусун ме хонд

نوبهاران چون مسیحی است فسون می‌خواند

То бароянди шаҳидони наботии зи кафан

تا برآیند شهیدان نباتی ز کفن

Он батон чун ҷиҳати шукр даҳон бикшоданд

آن بتان چون جهت شکر دهان بگشادند

Ҷон ба бӯса нарасад маст шуд аз буии даҳан

جان به بوسه نرسد مست شد از بوی دهن

Тоби рухсори гулу лола хабар ме диҳадам

تاب رخسار گل و لاله خبر می‌دهدم

Ки чароғӣаст ниҳон гашта дар ин зери лаган

که چراغی است نهان گشته در این زیر لگن

Барг меларзад ва бар шох дилам ме ларзад

برگ می‌لرزد و بر شاخ دلم می‌لرزد

Ларзаи барги зи боду дилам аз хуби хутан

لرزه برگ ز باد و دلم از خوب ختن

Дасти дастони сабои лхлхаҳро шўронид

دست دستان صبا لخلخه را شورانید

То биёмухт ба Тифлони чамани халқи ҳасан

تا بیاموخت به طفلان چمن خلق حسن

Боди рӯҳ қудс афтоду дарахтони Марям

باد روح قدس افتاد و درختان مریم

Дасти бозии нигари он сон ки кунад шавҳару зан

دست بازی نگر آن سان که کند شوهر و زن

Абр чун дид ки дар зери ттқи хўбоннд

ابر چون دید که در زیر تتق خوبانند

БрФшониди нисори гуҳар ва дар адан

برفشانید نثار گهر و در عدن

Чун гули сурхи гиребони зи тараби бдронид

چون گل سرخ گریبان ز طرب بدرانید

Вақт он шуд ки ба ёқӯб расад пероҳан

وقت آن شد که به یعقوب رسد پیراهن

Чун ақиқи Ямании лаб дилбар хандид

چون عقیق یمنی لب دلبر خندید

Буии яздон ба Муҳамад расад аз сӯии Яман

بوی یزدان به محمد رسد از سوی یمن

Чанд гуфтеми парокандаи дил ором наёфт

چند گفتیم پراکنده دل آرام نیافت

Ҷуз бар он зулфи парокандаи он шоҳи змн

جز بر آن زلف پراکنده آن شاه زمن