Эйаматон ботил бар нони занед бар нон
ای امتان باطل بر نان زنید بر نان
Вайаматон мқбл бар ҷони занед бар ҷон
وی امتان مقبل بر جان زنید بر جان
Ҳайвон алаф кашонад ғайр алаф надонад
حیوان علف کشاند غیر علف نداند
Он одамӣ буд ков ҷӯяд ақиқу марҷон
آن آدمی بوَد کاو جوید عقیق و مرجان
Он боғ ҳо бихуфта , венаи боғҳо шукуфта
آن باغها بخفته، وین باغها شکفته
Вена қисматӣаст рафта , дар боргоҳи султон
وین قسمتی است رفته، در بارگاه سلطان
Ҷонҳост норасида дар домҳо хазида
جانهاست نارسیده در دامها خزیده
Ҷонҳост брпридаҳи раҳи барда то ба ҷонон
جانهاست برپریده ره برده تا به جانان
Ҷонии зи шарҳи афзӯн , болои чархи гардун
جانی ز شرح افزون، بالایِ چرخ گردون
Чусту латифу мавзун чун ма ба бурҷи мизон
چست و لطیف و موزون چون مه به برج میزان
Ҷонӣ дигар чу оташи тунду ҳрўну саркаш
جانی دگر چو آتش تند و حرون و سرکش
Кӯтоҳи умру нохуш , ҳамчун хаёли шайтон
کوتاهعمر و ناخوَش، همچون خیال شیطان
эй хоҷаи ту кадомӣ ? ё пухта ё ки хомӣ ?
ای خواجه تو کدامی ؟ یا پخته یا که خامی ؟
Сармасти нақлу ҷомӣ ? ё шаҳсавори майдон ?
سرمستِ نقل و جامی ؟ یا شهسوار میدان ؟
Рӯзӣ ба сӯй саҳро дидам яке мъло
روزی به سوی صحرا دیدم یکی معلا
Андари ҳаво ба боло мекард рақсу ҷавлон
اندر هوا به بالا میکرد رقص و جولان
Ҳар сӯ аз ӯ хурӯшӣ ӯ сокин ва хамӯшӣ
هر سو از او خروشی او ساکن و خموشی
Сарсабзу сабзпушӣ ҷонам бимонад ҳайрон
سرسبز و سبزپوشی جانم بماند حیران
Гуфтам ки « дар чаҳ шурӣ ? каз ваҳми халқи даврӣ
گفتم که « در چه شوری ؟ کز وهمِ خلق دوری
Ту нури нури нурӣ ? ё офтоби тобон ? »
تو نور نور نوری ؟ یا آفتاب تابان ؟ »
Гуфто « дилам танг шуд тан низ ҳам сабк шуд
گفتا « دلم تنگ شد تن نیز هم سبک شد
То погшодаҳи гаштам аз чормихи арқон »
تا پاگشاده گشتم از چارمیخ ارکان »
Гуфтам ки « эй амирами шодати канори гирам »
گفتم که « ای امیرم شادت کنار گیرم »
Бисёр лоба кардам гуфто ки « нест имкон »
بسیار لابه کردم گفتا که « نیست امکان »
Гуфтам « биё вафо кун венаи нозро раҳо кун
گفتم « بیا وفا کن وین ناز را رها کن
Шохии шукр сахо кун , чаҳ кам шавад аз он кон ? »
شاخی شکر سخا کن، چه کم شود از آن کان ؟»
Гуфто ки « ман фаноем андар канор наем
گفتا که « من فنایم اندر کنار نایم
Нақшии ҳамеи намоям аз баҳри дарду дармон »
نقشی همینمایم از بهر درد و درمان »
Гуфтам « туро набояд худ дафъ кам наёяд
گفتم « تو را نباید خود دفع کم نیاید
Панҷа баҳона зояд аз табъат эй схндон »
پنجَه بهانه زاید از طبعت ای سخندان »
Гуфто « зи сари як ту бовар куҷо кунӣ ту ?
گفتا « ز سر یک تو باور کجا کنی تو ؟
Тифлӣу дурусти абҷад , баргир лавҳ ва мехон »
طفلی و دَرسَت ابجد، برگیر لوح و میخوان »
Гуфтам « ҳамин сиёсат мекун ҳалоли бодат
گفتم « همین سیاست میکن حلال بادت
Сад гӯнаи дафъ май даҳ май каши маро ба ҳиҷрон »
صد گونه دفع میده میکُش مرا به هجران »
Зуд аз забони дигари сад посух чу шукр
زود از زبان دیگر صد پاسخ چو شکر
Бархонад бар ман аз бар гаштами харобу скрон
برخواند بر من از بر گشتم خراب و سکران
Бисёр ашк ронадам то дайр маст мондам
بسیار اشک راندم تا دیر مست ماندم
То ки бурун шуд он шаҳ чун ҷони зи нақши инсон
تا که برون شد آن شه چون جان ز نقش انسان
Доғӣ бимонад ҳосил зон суҳбати андари ин дил
داغی بماند حاصل زان صحبت اندر این دل
Доғӣ ки аз лазизии арзади ҳазор эҳсон
داغی که از لذیذی ارزد هزار احسان
Фармуд мушкилотӣ дар ваии аҷаби ъзотӣ
فرمود مشکلاتی در وی عجب عظاتی
Хомаш дар забонҳо он менаёяд осон
خامش در زبانها آن می نیاید آسان