Гар на тиҳӣ бошадӣ бештари ин ҷӯй ҳо

گر نه تهی باشدی بیشتر این جوی‌ها

Хоҷа чаро май дӯди ташна дар ин кӯйҳо ?

خواجه چرا می‌دود تشنه در این کوی‌ها؟

Хам ки дар ӯ бода нест ҳаст хам аз боди пар

خُم که در او باده نیست هست خُم از باد پر

Хами пар аз бод кӣ сурх кунад рӯйҳо ?

خُمِ پر از باد کی سرخ کند روی‌ها؟

Ҳаст тиҳӣ хорҳо нест дар ӯ буии гул

هست تهی خارها نیست در او بوی گل

Кӯр биҷӯед зи хори лутфи гулу буи ҳо

کور بجوید ز خار لطف گل و بوی‌ها

Бо талаби оташин рӯй чу оташ бибин

با طلب آتشین روی چو آتش ببین

Бар пай дӯдаш бирав зуд дар ин сӯй ҳо

بر پی دودش برو زود در این سوی‌ها

Дар ҳуҷби машки мӯӣ рӯй бибин аҳ чаҳ рӯй

در حجب مشک موی روی ببین اه چه روی

Онк худояш бишуст даври зи рўшўӣ ҳо

آنک خدایش بشست دور ز روشوی‌ها

Бар рух ӯ парда нест ҷуз ки сари зулф ӯ

بر رخ او پرده نیست جز که سر زلف او

Гоҳ чу чавгон шавад гоҳ шавад гӯй ҳо

گاه چو چوگان شود گاه شود گوی‌ها

Аз ғалати ошиқон аз табаш рӯй ӯ

از غلط عاشقان از تبش روی او

Сӯрат ӯ мешавад бар сари он мӯӣ ҳо

صورت او می‌شود بر سر آن موی‌ها

Ҳай ки басии ҷонҳо мӯӣ ба мӯ баста анд

هی که بسی جان‌ها موی به مو بسته‌اند

Чун магасон шастаанд бар сари чрбўӣ ҳо

چون مگسان شَسته‌اند بر سر چربوی‌ها

Бода чу аз ақли барад ранг надорад равост

باده چو از عقل برد رنگ ندارد رواست

Ҳасани ту чун Юсуфии сет то чаҳ кунам хуй ҳо

حسن تو چون یوسفی‌ست تا چه کنم خوی‌ها

Оҳӯии он наргисаш сайд кунад ҷуз ки шер

آهوی آن نرگسش صید کند جز که شیر

Рост шавад рӯҳ чун каж кунад абрӯӣ ҳо

راست شود روح چون کژ کند ابروی‌ها

Муфаххари табризёни шамси ҳақ бе зиён

مفخر تبریزیان شمس حق بی‌زیان

Тӯй ба ту ишқ туаст боз кун ин тӯй ҳо

توی به تو عشق توست باز کن این توی‌ها