Пештари о эй санами шнги ман

پیشتر آ ای صنم شنگ من

эй санами ҳамдилу ҳамранги ман

ای صنم همدل و همرنگ من

Шевагарӣ байн ки дилам танг шуд

شیوه گری بین که دلم تنگ شد

То ту бгўииш ки дилтанги ман

تا تو بگوییش که دلتنگ من

Ҷанг кунам бо дили худ чун ъўон

جنگ کنم با دل خود چون عوان

То ту бигӯе сираи сарҳанги ман

تا تو بگویی سره سرهنگ من

Чанд бипурсӣ ки рахт зард чист

چند بپرسی که رخت زرد چیست

Аз ғами ту эй бути гулранги ман

از غم تو ای بت گلرنگ من

Дӯш ба Зуҳраи ҳама шаб ме расед

دوش به زهره همه شب می‌رسید

Зории ин қолаб чун чанги ман

زاری این قالب چون چنگ من

Ҷони маро аз тани ман бозхр

جان مرا از تن من بازخر

То барраади ҷони ман аз нанги ман

تا برهد جان من از ننگ من

эй шуда аз лутфи лаби лаъли ту

ای شده از لطف لب لعل تو

СирФии зари дил чун санги ман

صیرفی زر دل چون سنگ من

Сулҳ бидиҳ ҷони мароу маро

صلح بده جان مرا و مرا

Каз ҷиҳат туаст ҳамаи ҷанги ман

کز جهت توست همه جنگ من

Пои ман аз бод равонтар шавад

پای من از باد روانتر شود

Гар ту бигӯе ки биёи ланги ман

گر تو بگویی که بیا لنگ من

Зон шудаам бастаи оўнги ту

زان شده‌ام بسته آونگ تو

Каз ту шавад чун шукри оўнги ман

کز تو شود چون شکر آونگ من

эй ту зи ман фориғ ва ман зори зор

ای تو ز من فارغ و من زار زار

Аҳ чаҳ шавам чун кунӣ оҳанги ман

اه چه شوم چون کنی آهنگ من

Зангии ғам бар дар шодии рӯм

زنگی غم بر در شادی روم

Рӯми марои бозхр аз занги ман

روم مرا بازخر از زنگ من

Бегуҳӣу даврии раҳ бок нест

بی‌گهی و دوری ره باک نیست

Ним қадам шуд зи ту фарсанги ман

نیم قدم شد ز تو فرسنگ من

Перӣ ман гашта ба аз кӯдакӣ

پیری من گشته به از کودکی

Тоза шуда рӯй пурожанги ман

تازه شده روی پرآژنگ من

Хомаш кун чун хамашон днг бош

خامش کن چون خمشان دنگ باش

Тот бигӯед хамашу днги ман

تات بگوید خمش و دنگ من

Хониш
ғзл шморҳ 2117 — ъндлӣб