Чу ширинтар намӯд эй ҷони мҳо шӯру балои ту

چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

Биҳиштами ҷони ширинро ки май сӯзад барои ту

بهشتم جان شیرین را که می‌سوزد برای تو

Равон аз ту хаҷал бошад диламро по ба гул бошад

روان از تو خجل باشد دلم را پا به گل باشد

Маро чаҳ ҷой дил бошад чу дил гашта сети ҷои ту

مرا چه جای دل باشد چو دل گشته‌ست جای تو

Ту хуршедӣу дил дар чаҳ битоб аз чаҳ ба дили гуҳи гуҳ

تو خورشیدی و دل در چه بتاب از چه به دل گه گه

Ки май коҳад чу моҳ эй ма ба ишқ ҷон физой ту

که می‌کاهد چو ماه ای مه به عشق جان فزای تو

зи худ мисам ба ту зарам ба худ сангам ба ту дирам

ز خود مسم به تو زرم به خود سنگم به تو درم

Камари бастам ба ишқи андар ба аўмиди қабои ту

کمر بستم به عشق اندر به اومید قبای تو

Гирифтам ишқро дар бар калла биниҳодаам аз сар

گرفتم عشق را در بر کله بنهاده‌ام از سر

Манам муҳтоҷ ва мегӯям з бе хешии дуои ту

منم محتاج و می‌گویم ز بی‌خویشی دعای تو

Дило аз ҳад худ магзар бурун кун бодро аз сар

دلا از حد خود مگذر برون کن باد را از سر

Ба хоки кӯй ӯ бингар бибин сад хунбҳоии ту

به خاک کوی او بنگر ببین صد خونبهای تو

Агар резам вагар рӯем чаҳ муҳтоҷи ту ма рӯем

اگر ریزم وگر رویم چه محتاج تو مه رویم

Чу барги коҳ май пурм ба ишқи каҳрабои ту

چو برگ کاه می‌پرم به عشق کهربای تو

Аё табриз хуш ҷоем зи шамси аддӣн ба ҳайҳоем

ایا تبریز خوش جایم ز شمس الدین به هیهایم

Занами лаббайк ва меоем бидон каъбаи лақои ту

زنم لبیک و می‌آیم بدان کعبه لقای تو