Дӯши хобӣ дидаам худ ошиқонро хоби кӯ

دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو

Кондрўни каъба май ҷустам ки он миҳроби кӯ

کاندرون کعبه می‌جستم که آن محراب کو

Каъбаи ҷонҳо на он каъба ки чун он ҷои рисӣ

کعبه جان‌ها نه آن کعبه که چون آن جا رسی

Дар шаби торики гӯйии шамъ ё маҳтоби кӯ

در شب تاریک گویی شمع یا مهتاب کو

Блаки бунёдаши зи нурӣ каз шуъоъи ҷони ту

بلک بنیادش ز نوری کز شعاع جان تو

Нур гирад ҷумлаи олам лек ҷонро тоби кӯ

نور گیرد جمله عالم لیک جان را تاب کو

Хонақоҳаши ҷумла аз нураст фаршаши илму ақл

خانقاهش جمله از نور است فرشش علم و عقل

Сӯфӣонаш бесару пои ғалабаи қбқоби кӯ

صوفیانش بی‌سر و پا غلبه قبقاب کو

Тоҷу Тахтии кондрўни дории ниҳон эй некбахт

تاج و تختی کاندرون داری نهان ای نیکبخت

Дар гумони киқбоду санҷару Суҳроби кӯ

در گمان کیقباد و سنجر و سهراب کو

Дар миёни боғи ҳасанаш май пар эй мурғи замир

در میان باغ حسنش می‌پر ای مرغ ضمیر

Коимн ободаст он ҷои дом ё мизроби кӯ

کایمن آباد است آن جا دام یا مضراب کو

Дар даруни ориятҳои тани ту бахшишӣ аст

در درون عاریت‌های تن تو بخششی است

Дар миёни ҷони талаби кони бахшиши ваҳоби кӯ

در میان جان طلب کان بخشش وهاب کو

Дар сифат кардани зи давр итноб шуд гуфт замон

در صفت کردن ز دور اطناب شد گفت زمان

Чун расидам дар таноби худ кунун итноби кӯ

چون رسیدم در طناب خود کنون اطناب کو

Чун бурун рафтӣ зи гул зуд омадӣ дар боғи дил

چون برون رفتی ز گل زود آمدی در باغ دل

Пас аз он сӯи ҷузи самоъу ҷузи шароби ноби кӯ

پس از آن سو جز سماع و جز شراب ناب کو

Чун зи шўрстон тан рафтӣ сӯии бустони ҷон

چون ز شورستان تن رفتی سوی بستان جان

Ҷузи гулу райҳону лолау чашмаҳои оби кӯ

جز گل و ریحان و لاله و چشمه‌های آب کو

Чун ҳазорон ҳасан дидӣ кон набад аз колбуд

چون هزاران حسن دیدی کان نبد از کالبد

Пас чаро гӯйии ҷамоли фотиҳи алобўоби кӯ

پس چرا گویی جمال فاتح الابواب کو

эй фақиҳ аз баҳри ллаҳи илм ишқ омӯз ту

ای فقیه از بهر لله علم عشق آموز تو

зи онки баъд аз марги ҳалу ҳурмату эҷоби кӯ

ز آنک بعد از مرگ حل و حرمت و ایجاب کو

Чун ба вақти ранҷу меҳнати зуд май ёбӣ дараш

چون به وقت رنج و محنت زود می‌یابی درش

Бозгуе ӯ куҷои даргоҳ ӯро боби кӯ

بازگویی او کجا درگاه او را باب کو

Бош то мавҷи висолаши дррбоиди мари ту ро

باش تا موج وصالش دررباید مر تو را

Ғайби гардӣ пас бигӯе олами асбоби кӯ

غیب گردی پس بگویی عالم اسباب کو

Ар чаҳ хати ин бўобт ҳавас шуд дар рқоъ

ار چه خط ابن بوابت هوس شد در رقاع

Рқъаҳ ишқаш бихон бнмоидти бўоби кӯ

رقعه عشقش بخوان بنمایدت بواب کو

Ҳар касеро нойиби ҳақ то нагӯйӣ зинҳор

هر کسی را نایب حق تا نگویی زینهار

Дар бисоти қозии о онгаҳ бибин наввоби кӯ

در بساط قاضی آ آنگه ببین نواب کو

То намолӣ гӯши худро халқи бинии кору бор

تا نمالی گوش خود را خلق بینی کار و بار

Чун бимолӣ чашми худро гӯйии онро тоби кӯ

چون بمالی چشم خود را گویی آن را تاب کو

Дар хароботи ҳақиқати пеши мисатони хароб

در خرابات حقیقت پیش مستان خراب

Дар чунон софӣ набинӣ дарду хасу ансоби кӯ

در چنان صافی نبینی درد و خس و انساب کو

Дар ҳисоби ?фонеи умрат талаф шуд бе ҳисоб

در حساب فانیی عمرت تلف شد بی‌حساب

Дар сафоӣ ёр бингар шабаҳати ҳисоби кӯ

در صفای یار بنگر شبهت حساب کو

Чун мет пурдил кунад дар баҳри дили ғўтии хурӣ

چون میت پردل کند در بحر دل غوطی خوری

Ин тарона май занӣ кин баҳрро поёби кӯ

این ترانه می‌زنی کاین بحر را پایاب کو