Дар хулосаи ишқи охири шеваи исломи кӯ
در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو
Дар кшўФи мушкилоташи соҳиби эъломи кӯ
در کشوف مشکلاتش صاحب اعلام کو
Оҳӯии аршӣ ки ӯ худ ошиқи нофа худ аст
آهوی عرشی که او خود عاشق نافه خود است
Илтифот ӯ ба донаи тўФ ӯ бар доми кӯ
التفات او به دانه طوف او بر دام کو
Гарчи ҳар рӯзӣ ба ҳиҷрони ҳамчуи солӣ май буд
گرچه هر روزی به هجران همچو سالی میبود
Чунк аз ҳиҷрони гузаштии лайл ё айёми кӯ
چونک از هجران گذشتی لیل یا ایام کو
Ҷонварро зоданаш аз модау нари вази раҳм
جانور را زادنش از ماده و نر وز رحم
Дар вилодатҳои рӯҳонӣ бигӯ арҳоми кӯ
در ولادتهای روحانی بگو ارحام کو
Соқио ҳушёр натавон ишқро дарёфтан
ساقیا هشیار نتوان عشق را دریافتن
Буии ҷомат беқарорам кард охири ҷоми кӯ
بوی جامت بیقرارم کرد آخر جام کو
Ҳаст эҳромат дар ин ҳаҷ ҷома ҳастят ро
هست احرامت در این حج جامه هستیت را
Аз сари сарати бкндни шарти ин эҳроми кӯ
از سر سرت بکندن شرط این احرام کو
Чунк ҳастиро фикандӣ рӯҳи андари рӯҳи байн
چونک هستی را فکندی روح اندر روح بین
Ҷўқи ҷўқу ҷумлаи фарди он ҷойгаҳи аҷроми кӯ
جوق جوق و جمله فرد آن جایگه اجرام کو
Венаи ҳамаи ҷонҳои ташнаи баҳрро чун ёфтанд
وین همه جانهای تشنه بحر را چون یافتند
Маҳви гаштанди андари он ҷои ҷузи яке ъломи кӯ
محو گشتند اندر آن جا جز یکی علام کو
Давру наздику зёъу шаҳру иқлӣму савод
دور و نزدیک و ضیاع و شهر و اقلیم و سواد
Зини сӯй баҳраст аз он сӯи шаҳр ё ақломи кӯ
زین سوی بحر است از آن سو شهر یا اقلام کو
Ончи ин тан менависад беқалам набӯд яқин
آنچ این تن مینویسد بیقلم نبود یقین
Онки ҷон бар худ нависад ҳоҷати ақломи кӯ
آنک جان بر خود نویسد حاجت اقلام کو
Ҳушу ақли одамизодии зи сардӣ вай аст
هوش و عقل آدمیزادی ز سردی وی است
Чунк он мегарм кардаш ақл ё аҳломи кӯ
چونک آن می گرم کردش عقل یا احلام کو
Андари он бе ҳушии ореи ҳуши дигар лавн ҳаст
اندر آن بیهوشی آری هوش دیگر لون هست
Ҳуши бедории куҷоу раъйати аҳломи кӯ
هوش بیداری کجا و رأیت احلام کو
Мурғ то андар қафас бошад ба ҳукм дайгарӣ аст
مرغ تا اندر قفس باشد به حکم دیگری است
Чун қафас бишикаст ва шуд бар вай аз он аҳкоми кӯ
چون قفس بشکست و شد بر وی از آن احکام کو
Бо ҳузури ақл осомаст бар нафас аз гунаҳ
با حضور عقل آثام است بر نفس از گنه
Бо ҳузури ақли ақли ин нафасро осоми кӯ
با حضور عقل عقل این نفس را آثام کو
Дар мсоси тан ба тани муҳтоҷ ҳаммомаст мард
در مساس تن به تن محتاج حمام است مرد
Дар мсоси рӯҳҳо худ ҳоҷати ҳаммоми кӯ
در مساس روحها خود حاجت حمام کو
Гар шӯии ту роми худ ромат шавад ҷумлаи ҷаҳон
گر شوی تو رام خود رامت شود جمله جهان
Гар ту рустами зодае ин Рахшати охири роми кӯ
گر تو رستم زادهای این رخشت آخر رام کو
Гар ту тарки пухтаи гӯйии хоми мускири бошиддат
گر تو ترک پخته گویی خام مسکر باشدت
Пас туро дар ҷоми сари осору буии хоми кӯ
پس تو را در جام سر آثار و بوی خام کو
Чун бихӯрадӣ бе қадами бхром дар дарёии ғайб
چون بخوردی بیقدم بخرام در دریای غیب
Ту агар мастии биёи мастонае бхроми кӯ
تو اگر مستی بیا مستانهای بخرام کو
Фарз лозим шуд ибодати ишқро охир бигӯ
فرض لازم شد عبادت عشق را آخر بگو
Фарзу ндбу воҷибу таълиму истилзоми кӯ
فرض و ندب و واجب و تعلیم و استلزام کو
Ъшқбозиҳои ҷон ва онгаҳе икроҳу зӯр
عشقبازیهای جان و آنگهی اکراه و زور
Ишқ барбаста куҷо вае вале икроми кӯ
عشق بربسته کجا و ای ولی اکرام کو
Ранҷ бар рухсори ошиқи роҳати андари ҷон ӯ
رنج بر رخسار عاشق راحت اندر جان او
Ранҷи худ овозае он ҷо ба ҷузи анъоми кӯ
رنج خود آوازه ای آن جا به جز انعام کو
Хидматӣ аз хавфи худ анъомро бошад валек
خدمتی از خوف خود انعام را باشد ولیک
Хидматӣ аз ишқро амсоли колонъоми кӯ
خدمتی از عشق را امثال کالانعام کو
Як қадам роҳастгар тавфиқ бошад дастгир
یک قدم راه است گر توفیق باشد دستگیر
Пас ҳадиси роҳи давр ва рафтани аъўоми кӯ
پس حدیث راه دور و رفتن اعوام کو
Лек сояи он санам бояд ки бар ту аўФтд
لیک سایه آن صنم باید که بر تو اوفتد
Он санами каш мисли андари ҷумлаи асноми кӯ
آن صنم کش مثل اندر جمله اصنام کو
Он худованд ба ҳақи шамс алҳақу дайни кФў ӯ
آن خداوند به حق شمس الحق و دین کفو او
Дар ҳамаи обо ва дар аҷдод ва дар аъмоми кӯ
در همه آبا و در اجداد و در اعمام کو
Дархур дар ятемаш кӣ шавад он ҳафт баҳр
درخور در یتیمش کی شود آن هفت بحر
Гар назираш ҳаст дар арвоҳ ё аҷсоми кӯ
گر نظیرش هست در ارواح یا اجسام کو
Дар рикоби аспи ишқаш аз қабили рӯҳён
در رکاب اسپ عشقش از قبیل روحیان
Ҷузи Қубоду санҷару Ковӯс ё баҳроми кӯ
جز قباد و سنجر و کاووس یا بهرام کو
Дидаро аз хоки табризи армағони ороади бод
دیده را از خاک تبریز ارمغان آراد باد
зи онки ҷузи он хоки ин хокяшро ороми кӯ
ز آنک جز آن خاک این خاکیش را آرام کو