Суфиёнем омада дар кӯии ту

صوفیانیم آمده در کوی تو

Шийъи ллаҳ аз ҷамол рӯй ту

شیء لله از جمال روی تو

Аз аташи абриқ ҳо оварда ем

از عطش ابریق‌ها آورده‌ایم

Коб хӯбӣ нест ҷуз дар ҷӯии ту

کاب خوبی نیست جز در جوی تو

Ҳобдаҳи чизе ба даравишони хеш

هابده چیزی به درویشان خویش

эй ҳамеша лутфу раҳмати хуии ту

ای همیشه لطف و رحمت خوی تو

Ҳасани Юсуфи қӯт ҷон шуд соли қаҳт

حسن یوسف قوت جان شد سال قحط

Омадем аз қаҳти мо ҳам сӯии ту

آمدیم از قحط ما هم سوی تو

Суфиёнро бози ҳалво орзӯ аст

صوفیان را باز حلوا آرزو است

Аз лаби ҳалвоеи дилҷӯии ту

از لب حلوایی دلجوی تو

Валвала дар хонақоҳ афтод дӯш

ولوله در خانقاه افتاد دوش

Машк пар шуд хонақоҳ аз буии ту

مشک پر شد خانقاه از بوی تو

Даст бигушо ҷониби занбили мо

دست بگشا جانب زنبیل ما

Офарин бар даст ва бар бозуии ту

آفرین بر دست و بر بازوی تو

Шамси табризӣ тӯй хон карам

شمس تبریزی توی خوان کرم

Сайр шуд куну макон аз тўии ту

سیر شد کون و مکان از طوی تو