Май давид аз ҳар тараф дар ҷусту ҷӯ

می‌دوید از هر طرف در جست و جو

Чашми пурхӯни теғ дар кафи ишқ ӯ

چشم پرخون تیغ در کف عشق او

Дӯши хуфтаи халқи андари хоби хуш

دوش خفته خلق اندر خواب خوش

ӯ ба қасди ҷони ошиқи сӯ ба сӯ

او به قصد جان عاشق سو به سو

Гоҳ чун маи тофта бар бом ҳо

گاه چون مه تافته بر بام‌ها

Гоҳ чун боди сабо ӯ кӯ ба кӯ

گاه چون باد صبا او کو به کو

Ногаҳони афканди ташти мо зи бом

ناگهان افکند طشت ما ز بام

Посбонони дршдаҳ дар гуфту гӯ

پاسبانان درشده در گفت و گو

Дар миёни кӯии бонг дузд хост

در میان کوی بانگ دزد خاست

ӯ бузади захмӣ ва пинҳон кард рӯ

او بزد زخمی و پنهان کرد رو

Гирд ӯро посбонии дрнёФт

گرد او را پاسبانی درنیافت

Каш забун гашта сети чархи тундху

کش زبون گشته‌ست چرخ تندخو

Бар сар захм омад афлотӯни ақл

بر سر زخم آمد افلاطون عقل

Кӯи нишонҳоро бидонади мӯ ба мӯ

کو نشان‌ها را بداند مو به مو

Гуфт донистам ки захм даст кист

گفت دانستم که زخم دست کیست

Кӯаст асли фитнаҳои ту ба ту

کو است اصل فتنه‌های تو به تو

Чунк захм ӯ аст набӯд чора Эй

چونک زخم او است نبود چاره‌ای

Онч ӯ бшикофт напазирад руфӯ

آنچ او بشکافت نپذیرد رفو

Аз паии ин захми ҷон нав расед

از پی این زخم جان نو رسید

Ҷони куҳнаи дастҳо аз худ башу

جان کهنه دست‌ها از خود بشو

Ишқи шамси аддӣн табризӣаст ин

عشق شمس الدین تبریزی است این

Кӯ бурунаст аз ҷаҳони рангу бӯ

کو برون است از جهان رنگ و بو