Қалам аз ишқи бишиканад чу нависад нишони ту

قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو

Хирадами роҳ гум кунад зи фироқи гарони ту

خردم راه گم کند ز فراق گران تو

Кӣ буд ҳамнишин ту кӣ биёбад гузин ту

کی بود همنشین تو کی بیابد گزین تو

Кӣ раҳад аз камӣни ту кӣ кашад худ камони ту

کی رهد از کمین تو کی کشد خود کمان تو

Рухам аз ишқи ҳамчуи зари зи ту бар ман ҳазор асар

رخم از عشق همچو زر ز تو بر من هزار اثر

Снмои сӯии ман нигар ки чунонам ба ҷони ту

صنما سوی من نگر که چنانم به جان تو

Чу халили андари оташами зи туфи оташати хушам

چو خلیل اندر آتشم ز تف آتشت خوشم

На аз онам ки сари кашами зи ғам бе амони ту

نه از آنم که سر کشم ز غم بی‌امان تو

Бигушо кори мушкилами ту дилами даҳ ки бе дилам

بگشا کار مشکلم تو دلم ده که بی‌دلم

Макун эй дӯсти манзилам ба ҷуз аз гулистони ту

مکن ای دوست منزلم به جز از گلستان تو

Кӣ бияёд ба кӯии ту снмои ҷуз ба буии ту

کی بیاید به کوی تو صنما جز به بوی تو

Сабаби ҷусту ҷӯии ту чаҳ буд голфашони ту

سبب جست و جوی تو چه بود گلفشان تو

Малику мардуму парии малику шоҳу лашкарӣ

مَلَک و مردم و پری مَلِک و شاه و لشکری

Фалаку меҳру муштарии хаҷал аз остони ту

فلک و مهر و مشتری خجل از آستان تو

Чу ту симурғи рӯҳро бикашоне дар ибтило

چو تو سیمرغ روح را بکشانی در ابتلا

Чу магаси дуғи дрФтд ба гуҳи имтиҳони ту

چو مگس دوغ درفتد به گه امتحان تو

зи ашороти олӣати зи Башшороти шоФит

ز اشارات عالیت ز بشارات شافیت

Мулкӣ гашта ҳар гадо ба дами тарҷумони ту

مَلِکی گشته هر گدا به دم ترجمان تو

Ҳамаи халқон чу мўркон ба сӯии хирманати давон

همه خلقان چو مورکان به سوی خرمنت دوان

Ҳамаи олами нўолаҳ эй з атоҳои хон ту

همه عالم نواله‌ای ز عطاهای خوان تو

Ба нўолаҳ қаноатӣ накунад ҷони он Фтӣ

به نواله قناعتی نکند جان آن فتی

Ки тамаъ дорад аз қазо ки шавад миҳмони ту

که طمع دارد از قضا که شود میهمان تو

Чаҳ давоҳо ки мекунад пай ҳар ранҷи ганҷи ту

چه دواها که می‌کند پی هر رنج گنج تو

Чаҳ навоҳо ки медиҳад ба макони ломакони ту

چه نواها که می‌دهد به مکان لامکان تو

Тамаъ тан навол ту тамаъи дили ҷамоли ту

طمع تن نوال تو طمع دل جمال تو

Назари тани баноми ту ҳаваси дили бенон ту

نظر تن بنام تو هوس دل بنان تو

Ҷиҳати маслиҳат буд на бахилӣу мадхалӣ

جهت مصلحت بود نه بخیلی و مدخلی

Ба сӯии боми осмони пинҳони нардбони ту

به سوی بام آسمان پنهان نردبان تو

Ба аминон ва некӯон бинмудӣ ту нардбон

به امینان و نیکوان بنمودی تو نردبان

Ки равонаст корвон ба сӯии осмони ту

که روان است کاروان به سوی آسمان تو

Хамаш эй дил дигар магӯ дигар асрор ӯ мҷу

خمش ای دل دگر مگو دگر اسرار او مجو

Ки ндонӣ ниҳони он ки бидонади ниҳони ту

که ندانی نهان آن که بداند نهان تو

Ту аз ин шуҳраи нешикари матлаби мағзи андарун

تو از این شهره نیشکر مطلب مغز اندرون

Ки худ аз қишри нешикар шаккарин шуд лабони ту

که خود از قشر نیشکر شکرین شد لبان تو

Шаҳи табризи шамси дайн ки ба ҳар лаҳзаи офарин

شه تبریز شمس دین که به هر لحظه آفرین

Брсод аз ҷаноби ҳақ ба маи хуши қирони ту

برساد از جناب حق به مه خوش قران تو