Рӯзии ту марои бинии майхонаи дарафтода

روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده

Дастор гарав карда безори зи саҷҷода

دستار گرو کرده بیزار ز سجاده

Ман масту ҳарифами масти зулфи хуш ӯ дар даст

من مست و حریفم مست زلف خوش او در دست

Аҳсанти зиҳии шоҳиди шобоши зиҳии бода

احسنت زهی شاهد شاباش زهی باده

Лаб низ шудаи мстк гум карда раҳи бӯса

لب نیز شده مستک گم کرده ره بوسه

Ман мстку лаби мстк ва он бӯсаи қўодаҳ

من مستک و لب مستک و آن بوسه قواده

Ин дилбари пурфитна бо ҷумлаи дастон ҳо

این دلبر پرفتنه با جمله دستان‌ها

Хуши хуфтау ҷумлаи шаби ин ъушрати омода

خوش خفته و جمله شب این عشرت آماده

Ин сӯратҳо ҷумла аз партав ӯ бошад

این صورت‌ها جمله از پرتو او باشد

Ва он рӯҳи қудс покаст аз сӯратҳо сода

و آن روح قدس پاک است از صورت‌ها ساده

Шамс алҳақ табризӣ шарҳӣаст мари инҳо ро

شمس الحق تبریزی شرحی است مر این‌ها را

Он хусрави рӯҳонии шоҳаншаҳи шаҳи зода

آن خسرو روحانی شاهنشه شه زاده