Он ишқи ҷгрхўораҳ каз хӯн шавад ӯ фарбеҳ
آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه
эй борхдо бар мо нармаш куну раҳмаши даҳ
ای بارخدا بر ما نرمش کن و رحمش ده
Рӯзӣ ки наризад хӯн ранҷяш бидид омад
روزی که نریزد خون رنجیش بدید آمد
Ҷуз аз ҷигари ошиқи он ранҷ нагардад ба
جز از جگر عاشق آن رنج نگردد به
Тир ?назарет дидам ҷон гуфт зиҳии давлат
تیر نظرت دیدم جان گفت زهی دولت
Пурм чу камони пурми ман аз кашиши он зиҳ
پرم چو کمان پرم من از کشش آن زه
Ман хок дижам будам дар ктм адам будам
من خاک دژم بودم در کتم عدم بودم
Омад ба сари гӯрами ишқат ки ?ҳуллои бурҷа
آمد به سر گورم عشقت که هلا برجه
Аз бонги ту брҷстм дар аҳд ту бинишастам
از بانگ تو برجستم در عهد تو بنشستم
Моро ту тъоҳд кун солори тӯй дар даҳ
ما را تو تعاهد کن سالار توی در ده
Бихўд биншин пешам бихўд кун ва бе хешам
بیخود بنشین پیشم بیخود کن و بیخویشم
То ҳеҷ наяндешам не аз ки не аз ма
تا هیچ نیندیشم نی از که نی از مه
Бар нтъи пёдстми ман асп наме хоҳам
بر نطع پیادستم من اسپ نمیخواهم
Ман моти туам эй шаҳи рух бар рухи ман Берна
من مات توام ای شه رخ بر رخ من برنه
эй Юсуфи исои дам бо зари ғам ва бе зари ғам
ای یوسف عیسی دم با زر غم و بیزر غم
Пеши ори ту ҷоми ҷами валлоҳ ки тӯии сарда
پیش آر تو جام جم والله که توی سرده
Зон май ки аз ӯ сина софӣаст чу ойӣна
زان می که از او سینه صافی است چو آیینه
Пеши ору мадаи ваъда бар шанбеу панҷшанбе
پیش آر و مده وعده بر شنبه و پنجشنبه