Маро бидид ва напурсед оннигор чаро

مرا بدید و نپرسید آن نگار چرا

Турш турш бигузашт аз даричаи ёр чаро

ترش ترش بگذشت از دریچه یار چرا

Сабаб чаҳ буд чаҳ кардам ки бад намӯд зи ман

سبب چه بود چه کردم که بد نمود ز من

Ки хотираш бигирифтаст ин ғубор чаро

که خاطرش بگرفتست این غبار چرا

зи бомдод чаро қасди хӯн ошиқ кард

ز بامداد چرا قصد خون عاشق کرد

Чаро кашид чунин теғи зулфиқор чаро

چرا کشید چنین تیغ ذوالفقار چرا

Чу дидам он гул ӯро ки ранги рехта буд

چو دیدم آن گل او را که رنگ ریخته بود

Дамид аз дили мискини ҳазор хор чаро

دمید از دل مسکین هزار خار چرا

Чу лаб ба хандаи кушояд кушода гардад дил

چو لب به خنده گشاید گشاده گردد دل

Дар он лабаст ҳамеша кушоди кор чаро

در آن لبست همیشه گشاد کار چرا

Миёни абрӯии худ чун гиреҳ занад аз хашм

میان ابروی خود چون گره زند از خشم

Гиреҳ гиреҳ шавад аз ғами дили фигор чаро

گره گره شود از غم دل فگار چرا

Зиҳии таъаллуқи ҷон бо кушоду ханда ӯ

زهی تعلق جان با گشاد و خنده او

Яке дамаш ки набинам шавам назор чаро

یکی دمش که نبینم شوم نزار چرا

Ҷаҳон сияҳ шавад он дам ки рӯ бигардонад

جهان سیه شود آن دم که رو بگرداند

На рӯз монаду неи ақли барқарор чаро

نه روز ماند و نی عقل برقرار چرا

Яке нафас ки дили ёри мо зи мо бармеад

یکی نفس که دل یار ما ز ما برمید

Чаро рамед зи мо лутфи кирдигор чаро

چرا رمید ز ما لطف کردگار چرا

Магар ки лутф худо ӯст мо ғалат кардем

مگر که لطف خدا اوست ما غلط کردیم

Вагар на хӯбӣ ӯ гашт беканор чаро

وگر نه خوبی او گشت بی‌کنار چرا

Буруни сӯрат агар лутф маҳз додӣ рӯй

برون صورت اگر لطف محض دادی روی

Паямбарони з чаҳ гаштанди пардаи дор чаро

پیمبران ز چه گشتند پرده دار چرا