эй ба майдонҳои ваҳдати гӯии шоҳии бохта

ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته

Ҷумларо урён бидида каси туро нашинохта

جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته

Ақли кул кжчшм гашта аз камоли ғайратат

عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت

Вази кажии пиндоштаи кӯи мари туро андохта

وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته

эй чароғу чашми олам дар ҷаҳон фард омадӣ

ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی

То дар асрори ҷаҳони ту сад ҷаҳони пардохта

تا در اسرار جهان تو صد جهان پرداخته

эй ки товуси баҳор аз ишқи рӯяти ҷилва гар

ای که طاووس بهار از عشق رویت جلوه گر

Бар дарахти ҷисми ҷони нолон шуда чун фохта

بر درخت جسم جان نالان شده چون فاخته

Аз барои мо ту оташро чу гулшан дошта

از برای ما تو آتش را چو گلشن داشته

Ваз барои мо ту дарёро чу киштии сохта

وز برای ما تو دریا را چو کشتی ساخته

Шамси табризии ҷаҳонро чун ту пар кардӣ зи ҳасан

شمس تبریزی جهان را چون تو پر کردی ز حسن

Ман ҷаҳони рӯҳро аз ғайри ишқати охта

من جهان روح را از غیر عشقت آخته