Аё дилӣ чу сабои завқи субҳҳо дида

ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده

зи дида маст шудӣ ё зи завқи нодида

ز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده

Гуҳӣ ба баҳри таҳайюри гуҳӣ ба домани кӯҳ

گهی به بحر تحیر گهی به دامن کوه

Камар бибаста ва дар кӯҳи каҳрабои дида

کمر ببسته و در کوه کهربا دیده

Варои дидау дили сад даричаи бигушода

ورای دیده و دل صد دریچه بگشاده

Буруни зи чарху замини рафтаи сад самои дида

برون ز چرخ و زمین رفته صد سما دیده

Чу ҷўшшӣ ва бухорӣ фитод дар дарё

چو جوششی و بخاری فتاد در دریا

зи лиззат назараш раст дар қафои дида

ز لذت نظرش رست در قفا دیده

Чу мавҷ мавҷ даромехт чашм бо дарё

چو موج موج درآمیخت چشم با دریا

Аҷаби аҷаб ки ҳамаи баҳри гашт ё дида

عجب عجب که همه بحر گشت یا دیده

Ба пеши дидаи ду олам чу донаи пеши хурӯс

به پیش دیده دو عالم چو دانه پیش خروس

Чунин буд назари поки кбрёдидаҳ

چنین بود نظر پاک کبریادیده

На толибаст ва на матлӯби он ки дар тавҳид

نه طالب است و نه مطلوب آن که در توحید

Сифоти толибу матлӯбро ҷудои дида

صفات طالب و مطلوب را جدا دیده

Илоҳро ки шиносад ? касе ки раст зи ло

اله را که شناسد؟ کسی که رست ز لا

зи ло ки раст бигӯ : ошиқи блодидаҳ

ز لا که رست بگو: عاشق بلادیده

Румузи лӣсу фии ҷбтии бдонстаҳ

رموز لیس و فی جبتی بدانسته

Ҳазор бори ман ин ҷбаҳро қабои дида

هزار بار من این جبه را قبا دیده

Даҳони кушоди замиру салоҳи дайнро гуфт

دهان گشاد ضمیر و صلاح دین را گفت

Туе ҳаёти ман эй дидаи хдодидаҳ

تویی حیات من ای دیدهٔ خدادیده