Гар боғ аз ӯ воқифи бадӣ аз шохтар хӯн омадӣ

گر باغ از او واقف بدی از شاخ تر خون آمدی

Вари ақл аз ӯ огаҳи бадӣ аз чашм Ҷайҳун омадӣ

ور عقل از او آگه بدی از چشم جیحون آمدی

Гар сар бурун кардӣ мааши рӯзии зи қурси офтоб

گر سر برون کردی مهش روزی ز قرص آفتاب

Зарра ба зарра дар ҳавои Лайлӣ ва маҷнӯн омадӣ

ذره به ذره در هوا لیلی و مجنون آمدی

Вари ганҷҳои лаъл ӯ як гӯша бар пастӣ задӣ

ور گنج‌های لعل او یک گوشه بر پستی زدی

Ҳар гӯшаи вайронае сад ганҷ қорун омадӣ

هر گوشه ویرانه‌ای صد گنج قارون آمدی

Нақшӣ ки бар дил мезанад бар дидагар пайдо шудӣ

نقشی که بر دل می‌زند بر دیده گر پیدا شدی

Ҳар дасту рӯи ношстаҳ эй чун шайх зоолнўн омадӣ

هر دست و رو ناشسته‌ای چون شیخ ذاالنون آمدی

Вари саҳари он каси нестии кӯи чашм бандӣ ме кунад

ور سحر آن کس نیستی کو چشم بندی می‌کند

Чун чашму дили ин ҷисму тан бар сақф гардун омадӣ

چون چشم و دل این جسم و تن بر سقف گردون آمدی

эй хоҷаи назорагар то чанд бошад ин назар

ای خواجه نظاره گر تا چند باشد این نظر

Арзони бадигар зини назари маъшӯқ берун омадӣ

ارزان بدی گر زین نظر معشوق بیرون آمدی

Меҳмон нав омад вале ин лӯти оламро бас аст

مهمان نو آمد ولی این لوت عالم را بس است

Ду кун агар меҳмон шудӣ ин лӯт афзӯн омадӣ

دو کون اگر مهمان شدی این لوت افزون آمدی