Ҷоно ту бигӯ рамзӣ аз оташи ҳамроҳӣ

جانا تو بگو رمزی از آتش همراهی

Ман дам назанам зеро дам меназанад моҳӣ

من دم نزنم زیرا دم می‌نزند ماهی

Бар хаймаи ин гардуни ту дӯши қнқ будӣ

بر خیمهٔ این گردون تو دوش قنق بودی

Маи саҷда ҳаме кардат эй аибки харгоҳӣ

مه سجده همی‌کردت ای ایبک خرگاهی

Хуршеди з ту гашта соҳиби каллаи гардун

خورشید ز تو گشته صاحب‌کُله گردون

Вази бахшиши ту дидаи ин моҳи самои моҳӣ

وز بخشش تو دیده این ماه سما ماهی

Кӣ ҳар ду яке гардад ту оташ ва ман равған

کی هر دو یکی گردد تو آتش و من روغن

Венаи қисмат чу омад ту Юсуф ва ман чоҳӣ

وین قسمت چون آمد؟ تو یوسف و من چاهی!

Ҳар чанд ки ин ҷӯшам аз оташ ту бошад

هر چند که این جوشم از آتش تو باشد

Ман бандаи он халъатгар ронӣ вагар хоҳӣ

من بندهٔ آن خلعت گر رانی و گر خواهی

Ин дониш ман гашта бар дониши ту парда

این دانش من گشته بر دانش تو پرده

Фарёди ман мискин аз донишу огоҳӣ

فریاد من مسکین از دانش و آگاهی

Гуҳ аз май ва аз шоҳид гӯям мисли лутфаш

گه از می و از شاهد گویم مثل لطفش

Вена ҳар ду куҷо гунҷад дар ваҳдати аллоҳӣ

وین هر دو کجا گنجد در وحدت اللهی

Шамс алҳақ табризии субҳӣ ки ту хандонӣ

شمس الحق تبریزی صبحی که تو خندانی

Кӣ шаб будаш дар пай ё заҳмат бе гоҳе

کی شب بودش در پی یا زحمت بی‌گاهی