Чун баста кунӣ роҳӣ охир бишинав оҳӣ

چون بسته کنی راهی آخر بشنو آهی

Аз баҳр худо бишинав фарёду алии аллоҳӣ

از بهر خدا بشنو فریاد و علی اللهی

Дар рӯҳ назар кардам беранг чу обӣ буд

در روح نظر کردم بی‌رنگ چو آبی بود

Ногоҳ падед омад дар оби чунон моҳӣ

ناگاه پدید آمد در آب چنان ماهی

Он об ба ҷӯш омад ҳастӣ ба хурӯш омад

آن آب به جوش آمد هستی به خروش آمد

То вошд ва дарё шуд ин олам чун чоҳӣ

تا واشد و دریا شد این عالم چون چاهی

Дидам ки фароз омад дарё ва бишуд қатра

دیدم که فراز آمد دریا و بشد قطره

Ман қатра ва ӯ қатра гаштем чу ҳамроҳӣ

من قطره و او قطره گشتیم چو همراهی

Чун пиштрк рафтам дарё шуд ва бигирифтам

چون پیشترک رفتم دریا شد و بگرفتم

ӯ қатра шудаи дарёи ман қатра шуда гоҳе

او قطره شده دریا من قطره شده گاهی

Пеши ои ту дарёро назора бикун мо ро

پیش آی تو دریا را نظاره بکن ما را

Бошад ки ту ҳам уфтӣ дар макри шаҳаншоҳӣ

باشد که تو هم افتی در مکر شهنشاهی

Обӣаст ба зераши ма обӣаст ба зераш ки

آبی است به زیرش مه آبی است به زیرش که

ӯ чашми чунин бандад чун ҷодӯи дилхоҳӣ

او چشم چنین بندد چون جادو دلخواهی

Бо лаъли ту кӣ ҷӯям ман малики Бадахшон ро

با لعل تو کی جویم من ملک بدخشان را

Чоҳу расани зулфати валлоҳ ки ба аз ҷоҳӣ

چاه و رسن زلفت والله که به از جاهی

Аз ғамзаи ҷодўоши шамс алҳақ табризӣ

از غمزه جادواش شمس الحق تبریزی

Дар саҳар наме бандади ҷузи синаи огоҳӣ

در سحر نمی‌بندد جز سینه آگاهی