эй шодии он рӯзӣ каз роҳи ту бозоиӣ

ای شادی آن روزی کز راه تو بازآیی

Дар равзани ҷони тобӣ чун моҳи зи болоӣ

در روزن جان تابی چون ماه ز بالایی

Зон моҳи пурафзоиши он фориғ аз ороиш

زان ماه پرافزایش آن فارغ از آرایش

Ин фарши заминиро чун арши бёроиӣ

این فرش زمینی را چون عرش بیارایی

Баси оқили побстаҳ каз хеш шавад руста

بس عاقل پابسته کز خویش شود رسته

Баси ҷон ки з сар гирад қонӯни шкрхоиӣ

بس جان که ز سر گیرد قانون شکرخایی

Зини манзили шаш гӯша бемураккаб ва бе тӯша

زین منزل شش گوشه بی‌مرکب و بی‌توشه

Баси қофила раҳ ёбад дар олам бе ҷое

بس قافله ره یابد در عالم بی‌جایی

Равшан кун ҷони ман то гуяд ҷон бо тан

روشن کن جان من تا گوید جان با تن

Комрўз маро бингар эй хоҷаи фардое

کامروز مرا بنگر ای خواجه فردایی

Ту обӣ ва ман ҷӯям ҷузи васли ту кӣ ҷӯям

تو آبی و من جویم جز وصل تو کی جویم

Равнақ набӯд ҷӯро чун оби бнгшоиӣ

رونق نبود جو را چون آب بنگشایی

эй шоди ту аз пешӣ яъне зи ҳамаи бешӣ

ای شاد تو از پیشی یعنی ز همه بیشی

Валлоҳ ки чу бо хешӣ аз хеш наёсое

والله که چو با خویشی از خویش نیاسایی

Дар ҷустан дил будам бар роҳ худаш дидам

در جستن دل بودم بر راه خودش دیدم

Афтода дар ин савдо чун мардуми сафрое

افتاده در این سودا چون مردم صفرایی

Шамс алҳақ табризӣ полуд марои ҳиҷрат

شمس الحق تبریزی پالود مرا هجرت

Ҷуз ишқ набинигар сад бори бполоиӣ

جز عشق نبینی گر صد بار بپالایی