Худовандо закоти шаҳриёрӣ

خداوندا زکات شهریاری

з ман магзар шитоб ар меҳри дорӣ

ز من مگذر شتاب ار مهر داری

?ҳуллои оҳистатар эй барқи сӯзон

هلا آهسته‌تر ای برق سوزان

Ки шуд чашмами зи ту абри баҳорӣ

که شد چشمم ز تو ابر بهاری

наметанд назар кандар рикобат

نمی‌تاند نظر کاندر رکابت

Расад дар гирди мураккаб аз нзорӣ

رسد در گرد مرکب از نزاری

Аннани даракаши пиёда парварӣ кун

عنان درکش پیاده پروری کن

Ки хуршедӣу олам бе ту торӣ

که خورشیدی و عالم بی‌تو تاری

Ҷудоӣ нест ин талхӣ назъ аст

جدایی نیست این تلخی نزع است

Гулӯии мо ба ҳиҷрон май фишорӣ

گلوی ما به هجران می‌فشاری

Чу соя май дӯди ҷон дар паии ту

چو سایه می‌دود جان در پی تو

Гузашт аз сояи ҷон дар бе қарорӣ

گذشت از سایه جان در بی‌قراری

Ба рӯй ӯ дило бас бода хӯрдӣ

به روی او دلا بس باده خوردی

Бад-ӣни талхӣ аз он рӯ дар хуморӣ

بدین تلخی از آن رو در خماری

Чаҳ бошад эй ҷамолати соқии ҷон

چه باشد ای جمالت ساقی جان

Хумориро ба раҳмати сари бухорӣ

خماری را به رحمت سر بخاری

На даст ман гирифтӣ аҳд кардӣ

نه دست من گرفتی عهد کردی

Ки моро то қиёмати дасти ёрӣ

که ما را تا قیامت دست یاری

зи дасти аҳди ту аз даст рафтам

ز دست عهد تو از دست رفتم

Ба ҷони ту ки даст аз ман надорӣ

به جان تو که دست از من نداری

Кӣ ёрад бо ту дигари аҳд кардан

کی یارد با تو دیگر عهد کردن

Ки ту сангини дилӣ бе зинҳорӣ

که تو سنگین دلی بی‌زینهاری

Ту хираи кштрӣ ё чашми мастат

تو خیره کشتری یا چشم مستت

Ки бар хастаи дилонаш май гуморӣ

که بر خسته دلانش می‌گماری

Ҳадиси чашм ту гуфтам дилам рафт

حدیث چشم تو گفتم دلم رفت

Ба дарёии фаноу ҷони сипорӣ

به دریای فنا و جان سپاری

Дил ман рафт ишқатро бақои бод

دل من رفت عشقت را بقا باد

Дар иқболу муроду комкорӣ

در اقبال و مراد و کامکاری

Бизӣ эй ишқи баҳри ошиқон ро

بزی ای عشق بهر عاشقان را

Абад то корашонро май гузорӣ

ابد تا کارشان را می‌گذاری