Чаҳ дилшодам ба дилдори худоӣ

چه دلشادم به دلدار خدایی

Худоёи ту нигаҳдор аз ҷудоӣ

خدایا تو نگهدار از جدایی

Биё эй хоҷа бингар ёри мо ро

بیا ای خواجه بنگر یار ما را

Чу аз асҳоб ва аз ёрони мое

چو از اصحاب و از یاران مایی

Бидон шартӣ ки бо мо каж набозӣ

بدان شرطی که با ما کژ نبازی

Вагар бозии ту бо мо брнёиӣ

وگر بازی تو با ما برنیایی

Дғоёнӣ ки бо ҷисм чу пеланд

دغایانی که با جسم چو پیلند

Савори асби фарҳангу киёнӣ

سوار اسب فرهنگ و کیانی

Пиёда гаштау рухи зарди монданд

پیاده گشته و رخ زرد ماندند

зи фарзини банди шоҳони Бақоӣ

ز فرزین بند شاهان بقایی

Чаҳ будигар бдонстии маӣ ро

چه بودی گر بدانستی مهی را

Шикастаи ахтарӣ дар бе вафое

شکسته اختری در بی‌وفایی

Вагар маро надонад моҳ моҳ аст

وگر مه را نداند ماه ماه است

Чигуна ма на арзии неи самое

چگونه مه نه ارضی نی سمایی

Ки арзӣу самоеро ғуруб аст

که ارضی و سمایی را غروب است

Фитад бе ихтиёраши ихтифое

فتد بی‌اختیارش اختفایی

Зуҳӯру ихтифои моҳи ҷонӣ

ظهور و اختفای ماه جانی

Ба даст ӯаст дар қудрати намое

به دست او است در قدرت نمایی

Бисӯз эй тан ки ҷонро чун сапандӣ

بسوز ای تن که جان را چون سپندی

Ба дафъи чашми бад чун кӣмёӣ

به دفع چشم بد چون کیمیایی

Ки чашми бад ба ҷуз бар ҷисм ноед

که چشم بد به جز بر جسم ناید

Ба маънӣ кӣ расад чашми ҳавоӣ

به معنی کی رسد چشم هوایی

Канории гирмш дар ҷомаи тан

کناری گیرمش در جامه تن

Ки ҷонро зуаст ҳар дам ҷон физойӣ

که جان را زو است هر دم جان فزایی

Хаёлат ҳар дамӣ ин ҷост бо мо

خیالت هر دمی این جاست با ما

Ало эй шамси табризии куҷое

الا ای شمس تبریزی کجایی