Маро ҳар лаҳзаи манзили осмонӣ

مرا هر لحظه منزل آسمانی

Туро ҳар дами хаёлӣу гумоне

تو را هر دم خیالی و گمانی

Ту гӯйии кӯ тамаъ карда сет дар ман

تو گویی کو طمع کرده‌ست در من

Ҷаҳонии зини хаёли андари зӣоне

جهانی زین خیال اندر زیانی

Бар он чашми дурӯғат тамаъ кардам

بر آن چشم دروغت طمع کردم

Ки чун дӯзахи нмўдстти ҷиноне

که چون دوزخ نمودستت جنانی

Бар он ақли хасисат тамаъ кардам

بر آن عقل خسیست طمع کردم

Ки ҷон додӣ барои хокдонӣ

که جان دادی برای خاکدانی

Чаҳ нур афзоед аз барқи офтобӣ

چه نور افزاید از برق آفتابی

Чаҳ барбандад зи вайронии ҷаҳонӣ

چه بربندد ز ویرانی جهانی

зи як қатра чаҳ хоҳад хӯрд баҳрӣ

ز یک قطره چه خواهد خورد بحری

зи як ҳуба чаҳ дуздади ганҷу конӣ

ز یک حبه چه دزدد گنج و کانی

Чаҳ равнақ ё чаҳ ороиш фазояд

چه رونق یا چه آرایش فزاید

зи пажмурдаи гёиии гулистонӣ

ز پژمرده گیایی گلستانی

Ба ҳақи нури чашми дилбари ман

به حق نور چشم دلبر من

Ки равшантар аз ин набӯд нишоне

که روشنتر از این نبود نشانی

Ба ҳақи он ду лаъли қндборш

به حق آن دو لعل قندبارش

Ки шарҳ он нагунҷад дар даҳоне

که شرح آن نگنجد در دهانی

Ки мақсӯдами кушоди синае буд

که مقصودم گشاد سینه‌ای بود

На тамаъ онк бигушоем дуконӣ

نه طمع آنک بگشایم دکانی

Ғараз то нонеи он ҷо пухта гардад

غرض تا نانی آن جا پخته گردد

На онки дррбоим аз ту ноне

نه آنک درربایم از تو نانی

зи баҳмону фалони ту фориғ оянд

ز بهمان و فلان تو فارغ آیند

Тамаъи он не ки гўиндми фулонӣ

طمع آن نی که گویندم فلانی