Ту ҳар рӯзӣ аз он пуштаи броиӣ

تو هر روزی از آن پشته برآیی

Кунӣ мари ташнаи ҷононро саққое

کنی مر تشنه جانان را سقایی

Ту ҳар субҳии ҷаҳонро нури бахше

تو هر صبحی جهان را نور بخشی

Ки ҷони ҷони хуршеди самое

که جان جان خورشید سمایی

Мабод он рӯз каз ту бозмонд

مباد آن روز کز تو بازماند

Ду дидае чароғу равшаноӣ

دو دیده‌ای چراغ و روشنایی

Ту дарёӣ ва май гӯйии ҷаҳон ро

تو دریایی و می‌گویی جهان را

Дро дар ман биомузи ошноӣ

درآ در من بیاموز آشنایی

Лабу линҷи кФўриро даридӣ

لب و لنج کفوری را دریدی

Бидон дарёии амвоҷи атое

بدان دریای امواج عطایی

Кушодии чашму гӯши хокён ро

گشادی چشم و گوش خاکیان را

Ҳамаи ҳайрон ки чун бар май гушойӣ

همه حیران که چون بر می‌گشایی

Гулӯӣ ҷон бисӯзед аз ҳаловат

گلوی جان بسوزید از حلاوت

Чунин ширини чунин ҳалво чарое

چنین شیرین چنین حلوا چرایی

Агар чун Асияи гирдами шабу рӯз

اگر چون آسیا گردم شب و روز

з ту бошад ки оби Асияе

ز تو باشد که آب آسیایی

Вагар ин Асия ҷӯяд сукӯнат

وگر این آسیا جوید سکونت

зи чарх ту намеёбад раҳоӣ

ز چرخ تو نمی‌یابد رهایی

Ҳар он сангӣ ки дар чархиш кашидӣ

هر آن سنگی که در چرخش کشیدی

Биёбад кон биёбад кӣмёӣ

بیابد کان بیابد کیمیایی

Ба ту ҷунбад ҷаҳони ҷони ҷаҳонӣ

به تو جنبد جهان جان جهانی

Агар чаҳ ӯ надонад ки куҷое

اگر چه او نداند که کجایی