Длоромои чунин зебо чарое

دلاراما چنین زیبا چرایی

Чунин чуст ва чунин раъно чарое

چنین چست و چنین رعنا چرایی

Гирифтам ман ки ҷонӣу ҷаҳонӣ

گرفتم من که جانی و جهانی

Чунин ҷону ҷаҳони оро чарое

چنین جان و جهان آرا چرایی

Гирифтам ман ки Илёсӣу Хизрӣ

گرفتم من که الیاسی و خضری

Чу оби Хизри ъмроФзо чарое

چو آب خضر عمرافزا چرایی

Гирифтам ман ки дунёеу динӣ

گرفتم من که دنیایی و دینی

Чу дунёи мояи савдо чарое

چو دنیا مایه سودا چرایی

Гирифтам ганҷи қорунӣ ба хӯбӣ

گرفتم گنج قارونی به خوبی

Чу Мӯсо бо яди Байзо чарое

چو موسی با ید بیضا چرایی

зи рашкати дӯсти хӯни дӯсти резад

ز رشکت دوست خون دوست ریزد

Бад-ӣни ҳади шнгу срғўғо чарое

بدین حد شنگ و سرغوغا چرایی

Чу нур ту гирифт аз қоф то қоф

چو نور تو گرفت از قاف تا قاف

Ниҳон аз дида чун анқо чарое

نهان از دیده چون عنقا چرایی

Надорад ҳеҷ ҳалвои табъи саҳбо

ندارد هیچ حلوا طبع صهبا

Ту ҳам ҳалво ва ҳам саҳбо чарое

تو هم حلوا و هم صهبا چرایی

з ишқ гуфт ту бо худ баҷангам

ز عشق گفت تو با خود بجنگم

Ки пеш чун вае гуё чарое

که پیش چون ویی گویا چرایی