Биё эй ёри комрўзи он мое

بیا ای یار کامروز آن مایی

Чу гул бояд ки бо мо хуши броиӣ

چو گل باید که با ما خوش برآیی

Худоёи чашми бадро даври гардон

خدایا چشم بد را دور گردان

Худовандо нигаҳи дор аз ҷудоӣ

خداوندا نگه دار از جدایی

Агар чашми бади ман роҳ ман зад

اگر چشم بد من راه من زد

Ба як ҷомии зи хешами даҳ раҳоӣ

به یک جامی ز خویشم ده رهایی

Ниҳодами даст бар дил то напарад

نهادم دست بر دل تا نپرد

Ту дил аз санги хорои дррбоиӣ

تو دل از سنگ خارا درربایی

На ман монам на дил монад на олам

نه من مانم نه دل ماند نه عالم

Агар фардои бад-ӣни сӯрати даройӣ

اگر فردا بدین صورت درآیی

Биё эй ҷони моро зиндагонӣ

بیا ای جان ما را زندگانی

Биё эй чашми моро равшаноӣ

بیا ای چشم ما را روشنایی

Ба ҳар ҷое зи савдои ту дӯдӣ аст

به هر جایی ز سودای تو دودی است

Куҷоеи ту куҷоеи ту куҷое

کجایی تو کجایی تو کجایی

Яке шохии зи нури поки яздон

یکی شاخی ز نور پاک یزدان

Ки ҷони ҷони ҷумлаи мива ҳоӣ

که جان جان جمله میوه‌هایی

Ба лутф аз об ҳайвон даргузаштӣ

به لطف از آب حیوان درگذشتی

Кунад лутфаши зи лутфи ту гадоӣ

کند لطفش ز لطف تو گدایی

Агар куфраст агар ислом бишинав

اگر کفر است اگر اسلام بشنو

Ту ё нури худоӣ ё худоӣ

تو یا نور خدایی یا خدایی

Хамаш кун чашм дар хуршеди дрнаҳ

خمش کن چشم در خورشید درنه

Ки мустағнӣаст хуршед аз гадоӣ

که مستغنی است خورشید از گدایی