Биё эй ғам ки ту баси боўФоиӣ

بیا ای غم که تو بس باوفایی

Ки абри қатраҳои ашк ҳоӣ

که ابر قطره‌های اشک‌هایی

Занӣ дарвеш омад сӯии аббос

زنی درویش آمد سوی عباس

Ки таълимам бидиҳ навъе гадоӣ

که تعلیمم بده نوعی گدایی

Дар ҳиялати худо бар ту кушодаи сет

در حیلت خدا بر تو گشاده‌ست

Ту омӯзии гадоёнро дағое

تو آموزی گدایان را دغایی

Ту нӯъмонӣ дар ин мазҳаб бигӯ дарс

تو نعمانی در این مذهب بگو درس

Ки хуши тхриҷу покизаи адое

که خوش تخریج و پاکیزه ادایی

Ман мискин дамӣ дорам фусурда

من مسکین دمی دارم فسرده

Надорам рӯзе аз жожхоиӣ

ندارم روزیی از ژاژخایی

Марои як кдиаҳи гармии биомуз

مرا یک کدیه گرمی بیاموز

Ки ту баси нргдоу авистоӣ

که تو بس نرگدا و اوستایی

Бдонки анбиё аббос дайнанд

بدانک انبیا عباس دینند

Дар астрзоқи осори самое

در استرزاق آثار سمایی

зи анвоъи гадоиҳои тоъот

ز انواع گدایی‌های طاعات

Ки брҷўшд бидон баҳри атое

که برجوشد بدان بحر عطایی

зи савм ва аз салоат ва аз маносик

ز صوم و از صلات و از مناسک

з наҳй мункиру шери ғзоиӣ

ز نهی منکر و شیر غزایی

Ки беҳадаст анвоъи ибодот

که بی‌حد است انواع عبادات

Ва анвоъи сқоту ибтилое

و انواع ثقات و ابتلایی

Бадв гуфто бирав кин дами малулам

بدو گفتا برو کاین دم ملولم

Бабр заҳмат макун толи Бақоӣ

ببر زحمت مکن طال بقایی

Мукаррар кард он зани лоба кардан

مکرر کرد آن زن لابه کردن

Ки навмедам макун эй лолкоиӣ

که نومیدم مکن ای لالکایی

Мукаррар кард астои дафъи роҳам

مکرر کرد استا دفع راهم

Ки судат нест ин заҳмат физойӣ

که سودت نیست این زحمت فزایی

Малулам хотирам кунадаст ин дам

ملولم خاطرم کند است این دم

Надорад ин нафаси макрами киёе

ندارد این نفس مکرم کیایی

Суҷуд овараду гирёни гашти он зан

سجود آورد و گریان گشت آن زن

Ки тФлонми Маранд аз бе навое

که طفلانم مرند از بی‌نوایی

Басӣ бигирист пас аббос гуфташ

بسی بگریست پس عباس گفتش

Ҳаминро бош костотри зи мое

همین را باش کاستاتر ز مایی

Ду аббосанд бо ту ин ду чашмат

دو عباسند با تو این دو چشمت

Телин алқосиини болбко

تلین القاسیین بالبکا

Ба оби дида чун ҷинат тавон ёфт

به آب دیده چون جنت توان یافت

Равони шӯи чизи дигарро чаҳ пое

روان شو چیز دیگر را چه پایی

Ки оби чашм бо хӯни шаҳидон

که آب چشم با خون شهیدان

Баробар май раванди андари равое

برابر می‌روند اندر روایی

Касеро ки худо бахшед гиря

کسی را که خدا بخشید گریه

Биомузед роҳи длгшоиӣ

بیاموزید راه دلگشایی

Биҷузи ин гиряро нафъӣ дигар ҳаст

بجز این گریه را نفعی دگر هست

Вале сайрами зи шеъру худнамое

ولی سیرم ز شعر و خودنمایی

Валикини хизмати дил ба зи гиряи сет

ولیکن خدمت دل به ز گریه‌ست

Ки атлас мекунад панҷаи ъабое

که اطلس می‌کند پنجه عبایی

Ки дил асласту ашки ту всилт

که دل اصل است و اشک تو وسیلت

Ки хушк ва тар нагунҷад дар худоӣ

که خشک و تر نگنجد در خدایی

Хамаш бо дил нишину рӯ дар ӯ на

خمش با دل نشین و رو در او نه

Ки аз султони дили соҳиби ливое

که از سلطان دل صاحب لوایی