Магари ту Юсуфонро длстонӣ

مگر تو یوسفان را دلستانی

Магари ту рашки моҳи осмонӣ

مگر تو رشک ماه آسمانی

Мҳо аз баси азизӣу латифӣ

مها از بس عزیزی و لطیفی

Ғариби ин ҷаҳон ва он ҷаҳонӣ

غریب این جهان و آن جهانی

Равонҳоӣ ки рӯз ту шуниданд

روان‌هایی که روز تو شنیدند

Ба тамаъи ту гирифтаи шаби гаронӣ

به طمع تو گرفته شب روانی

зи шаб рафтани зи чолокӣ чаҳ ояд

ز شب رفتن ز چالاکی چه آید

Чу зўолършт кунад май посбонӣ

چو ذوالعرشت کند می پاسبانی

Манам он каз дам исо бамурдам

منم آن کز دم عیسی بمردم

Марои куштаи сети оби зиндагонӣ

مرا کشته‌ست آب زندگانی

Чунин маргӣ ки мардуми зиндаи гирдам

چنین مرگی که مردم زنده گردم

?герати байнам Аё фахр алзмонӣ

گرت بینم ایا فخر الزمانی

Дилам аз ҳиҷри ту хӯни гашти лекин

دلم از هجر تو خون گشت لیکن

Аз он хӯн раст сӯратҳои ҷонӣ

از آن خون رست صورت‌های جانی

зи дарди ту равоқ соф ҷӯшед

ز درد تو رواق صاف جوشید

зи дарди хамҳои хусравоне

ز درد خم‌های خسروانی

Худовандӣаст шамси аддӣни табриз

خداوندی است شمس الدین تبریز

Ки ӯро нест дар офоқи сонӣ

که او را نیست در آفاق ثانی

Бурид офариниш дар ду олам

برید آفرینش در دو عالم

Наёварда сет чун ӯ армағонӣ

نیاورده‌ست چون او ارمغانی

Ҳазорон ҷони нисори ҷон ӯ бод

هزاران جان نثار جان او باد

Ки то гирданд ҷонҳо ҷовдонӣ

که تا گردند جان‌ها جاودانی

Дариғо лафзҳо будӣ нўоиин

دریغا لفظ‌ها بودی نوآیین

Каз ин алфоз ноқис шуд маъонӣ

کز این الفاظ ناقص شد معانی