Рӯз тарабасту соли шодӣ

روز طرب است و سال شادی

Комрўз ба кӯй мо фитодӣ

کامروز به کوی ما فتادی

Торикии ғам тамом бархест

تاریکی غم تمام برخاست

Чун шамъ дар ин миён наҳодӣ

چون شمع در این میان نهادی

Андешау ғам чаҳ пой дорад

اندیشه و غم چه پای دارد

Бо он қадаҳи вафо ки додӣ

با آن قدح وفا که دادی

эй бодаи ту аз кадоми мишкӣ

ای باده تو از کدام مشکی

Ваии ма ба кадоми моҳи зодӣ

وی مه به کدام ماه زادی

Мастӣу хушӣу шодкомӣ

مستی و خوشی و شادکامی

Султони дилӣу киқбодӣ

سلطان دلی و کیقبادی

Ва он ақл ки кадхудои ғам буд

و آن عقل که کدخدای غم بود

Аз мо ситадӣ ба аўстодӣ

از ما ستدی به اوستادی

Шобош ки пой ғам бибастӣ

شاباش که پای غم ببستی

Сад гӯна дар тараби кушодӣ

صد گونه در طرب گشادی