Охири гулу хорро бидидӣ

آخر گل و خار را بدیدی

Рӯзу шаби торро бидидӣ

روز و شب تار را بدیدی

Баси нақш ванигор дршкстӣ

بس نقش و نگار درشکستی

То нақш ванигорро бидидӣ

تا نقش و نگار را بدیدی

Аз олами хоки бргзштӣ

از عالم خاک برگذشتی

Ва он гирду ғуборро бидидӣ

و آن گرد و غبار را بدیدی

намеханд чу гул дар ин гулистон

می‌خند چو گل در این گلستان

Кони ҷони баҳорро бидидӣ

کان جان بهار را بدیدی

Бекор шудӣ зи кори олам

بی کار شدی ز کار عالم

Чун ҳосили корро бидидӣ

چون حاصل کار را بدیدی

Чун бодаи соқии андаромез

چون باده ساقی اندرآمیز

Чун ранҷи хуморро бидидӣ

چون رنج خمار را بدیدی